விவாகரத்தும் குடும்ப வீடும்: யார் தங்குவது, யார் வெளியேறுவது

டச்சு விவாகரத்துக்குப் பிறகு குடும்ப வீட்டில் யார் தங்குவது என்பது, உரிமை, நீதிமன்றம் மற்றும் அடமானக் கடன் வழங்குபவர் ஆகியோரின் வரிசைப்படி தீர்மானிக்கப்படுகிறது; அரிதாகவே வெறும் உடன்படிக்கையின் மூலம் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. உரிமைப் பத்திரத்தில் யார் இருந்தாலும், நீதிமன்றத் தீர்ப்பு இல்லாமல் எந்தத் துணைவரும் மற்றவரை வீட்டிலிருந்து வெளியேற்ற முடியாது. விவாகரத்து நடைமுறையில் இருக்கும்போது, ​​நீதிமன்றம் பிரிவு 822 Rv-இன் கீழ் ஒரு தற்காலிக நடவடிக்கையாக வீட்டின் பயன்பாட்டை ஒதுக்கீடு செய்யலாம்; விவாகரத்து பதிவு செய்யப்பட்ட பிறகு, அங்கு வசிக்கும் துணைவர் பிரிவு 1:165 BW-இன் கீழ் மேலும் ஆறு மாத கால பயன்பாட்டைக் கோரலாம். அதற்குப் பிறகு அனைத்தும் பிரிவினை சார்ந்ததே: அதாவது, முழு விலைக்கு வாங்குதல் அல்லது விற்பனை செய்தல்.

வீட்டின் உரிமையாளர் யார், மற்றும் திருமணத் தேதி ஏன் முக்கியமானது

உரிமையிலிருந்து தொடங்குங்கள், ஏனெனில் அதுவே அடுத்தடுத்த ஒவ்வொரு படியையும் தீர்மானிக்கிறது, மேலும் இதற்கான பதில் நீங்கள் எப்போது திருமணம் செய்துகொண்டீர்கள் என்பதைப் பொறுத்தது. 1 ஜனவரி 2018 அன்று அல்லது அதற்குப் பிறகு மேற்கொள்ளப்பட்ட திருமணங்கள் மற்றும் பதிவுசெய்யப்பட்ட கூட்டாண்மைகளுக்கு, வரையறுக்கப்பட்ட பொதுவுடைமை (beperkte gemeenschap van goederen) என்பதே இயல்புநிலை முறையாகும். திருமணத்திற்கு முன்பு உங்கள் இருவருக்கும் சொந்தமான சொத்துக்கள் தனிப்பட்டவையாகவே இருக்கும், பெரும்பாலான பரிசுகள் மற்றும் வாரிசுரிமைகளைப் போலவே. எனவே, திருமணத்திற்கு முன்பு உங்களில் ஒருவர் வாங்கிய ஒரு வீடு, நீங்கள் இருவரும் அதில் வசித்ததாலும், இருவரும் அதற்கான பணத்தைச் செலுத்தியதாலும் மட்டும் கூட்டுச் சொத்தாக மாறிவிடாது.

1 ஜனவரி 2018-க்கு முன்னர் செய்யப்பட்ட மற்றும் திருமண நிபந்தனைகள் இல்லாத திருமணங்களுக்கு, பழைய முழுமையான சொத்துரிமைப் பகிர்வு முறை பொருந்தும்: கொள்கையளவில், பத்திரத்தில் என்ன கூறப்பட்டிருந்தாலும், உங்களில் ஒருவர் சொந்தமாக வைத்திருந்த அல்லது வாங்கிய அனைத்தும், குடும்ப வீடு உட்பட, ஒரே சொத்துரிமைப் பங்கின் கீழ் வரும். திருமணத்திற்கு முந்தைய அல்லது திருமணத்திற்குப் பிந்தைய நிபந்தனைகள் செய்யப்பட்டிருந்தால், அவையே இதற்குப் பொருந்தும். மேலும், பத்திரத்திலிருந்து பதிலளிக்கப்பட வேண்டிய இரண்டு கேள்விகள்: வீடு எந்த சொத்துரிமைப் பங்கிற்குச் சொந்தமானது மற்றும் சொத்துரிமைப் பங்குகளுக்கு இடையேயான இழப்பீடு குறித்து என்ன ஒப்புக் கொள்ளப்பட்டுள்ளது என்பனவாகும். பதிவு செய்யப்பட்ட கூட்டாண்மைகளும் திருமணத்தைப் போன்றே அதே விதிகளைப் பின்பற்றுகின்றன.

இருப்பினும், உரிமை மட்டுமே குடியிருப்பை உறுதி செய்வதில்லை. ஒரே உரிமையாளராக இருப்பவர் கூட பூட்டுகளை மாற்றவோ, மற்றவரின் உடைமைகளை அகற்றவோ அல்லது வெளியேறும்படி கட்டாயப்படுத்தவோ முடியாது. அவ்வாறு செய்வது, BW பிரிவு 6:162-இன் கீழ் ஒரு சட்டவிரோதச் செயலாகும். மேலும், பொதுவாக செலவுத் தொகை உத்தரவுடன், சுருக்கமான நடவடிக்கைகளின் மூலம் சில நாட்களுக்குள் அதனைச் சரிசெய்ய முடியும். ஒருவர் மட்டுமே வசிக்கும் வீட்டிற்கான தீர்வு நீதிமன்றத்தின் வழியாகவே செல்கிறது.

விவாகரத்து நடவடிக்கை நடந்து கொண்டிருக்கும்போது: Rv சட்டப்பிரிவின் 822-வது பிரிவின் கீழ் எடுக்கப்படும் தற்காலிக நடவடிக்கைகள்

விவாகரத்து பல மாதங்கள் ஆகும், மேலும் யார் எங்கே உறங்குவது என்ற நடைமுறைக் கேள்வி உடனடியாக எழுகிறது. பிரிவு 822 Rv, கணவன் அல்லது மனைவி இருவரில் ஒருவரின் விண்ணப்பத்தின் பேரில், வழக்கு நடவடிக்கைகள் முடியும் வரை தற்காலிக நடவடிக்கைகளை எடுக்க நீதிமன்றத்திற்கு அதிகாரம் அளிக்கிறது; அவற்றுள், திருமண இல்லத்தையும் அதில் உள்ள வீட்டுப் பொருட்களையும் பிரத்தியேகமாகப் பயன்படுத்திக்கொள்ளும் உரிமையும் அடங்கும். இந்த விண்ணப்பத்தை விவாகரத்து மனுவுடன் சேர்த்தோ அல்லது தனியாகவோ செய்யலாம், மேலும் இது விரைவாக விசாரிக்கப்படுகிறது.

இந்த நடவடிக்கைகள் பெயரளவில் தற்காலிகமானவை, ஆனால் உண்மையில் பெரும்பாலும் தீர்க்கமானவை. விவாகரத்து பதிவு செய்யப்படும்போது, ​​அல்லது நீதிமன்றம் கூறினால் அதற்கு முன்பே, இவை காலாவதியாகிவிடும். ஆனால், இவை உருவாக்கும் ஏற்பாடு, குறிப்பாகக் குழந்தைகள் ஒரு வழக்கமான வாழ்க்கைக்குப் பழகிவிட்ட இடங்களில், இறுதித் தீர்வு வரை நீடிக்கிறது. வன்முறை, அச்சுறுத்தல்கள் அல்லது மிரட்டல்கள் நிகழ்ந்திருந்தால், மேயர் 'வெட் டைடெலிக் ஹூயிஸ்வெர்போட்' (Wet tijdelijk huisverbod) சட்டத்தின் கீழ் அந்த இல்லத்தின் மீது ஒரு தற்காலிகத் தடை உத்தரவையும் விதிக்கலாம். இது வேறுபட்ட சோதனை முறையைக் கொண்ட ஒரு வேறுபட்ட ஆவணமாகும், மேலும் இவ்விரண்டும் பெரும்பாலும் குழப்பிக்கொள்ளப்படுகின்றன.

ஆறு மாத கால தொடர் பயன்பாட்டு உரிமை: பிரிவு 1:165 BW

BW-இன் பிரிவு 1:165, வழக்கமாக விவரிக்கப்படுவதை விட ஒரு குறுகிய உரிமையையே வழங்குகிறது, மேலும் அதை யார் பயன்படுத்தலாம் என்பதை அதன் விவரங்களே தீர்மானிக்கின்றன. ஒரு வாழ்க்கைத் துணையின் விண்ணப்பத்தின் பேரில், விவாகரத்துத் தீர்ப்பிலோ அல்லது அதற்குப் பிந்தைய தீர்ப்பிலோ, அந்தத் தீர்ப்பு பதிவு செய்யப்படும் நேரத்தில் வீட்டில் வசிக்கும் வாழ்க்கைத் துணை, அந்தப் பதிவுக்குப் பிறகு ஆறு மாதங்களுக்கு, நியாயமான இழப்பீட்டிற்கு ஈடாக, அங்கே தொடர்ந்து வசிப்பதற்கும் வீட்டுப் பொருட்களைப் பயன்படுத்துவதற்கும் உரிமை உண்டு என்று நீதிமன்றம் தீர்ப்பளிக்கலாம். இரண்டு நிபந்தனைகள் இதைச் சாத்தியமாக்குகின்றன: விவாகரத்துப் பதிவேட்டில் பதிவு செய்யப்படும்போது நீங்கள் உண்மையில் அங்கே வசித்துக் கொண்டிருக்க வேண்டும், மேலும் அந்த வீடு முழுமையாகவோ அல்லது பகுதியாகவோ மற்ற வாழ்க்கைத் துணைக்குச் சொந்தமானதாக இருக்க வேண்டும் அல்லது அந்த வாழ்க்கைத் துணையின் வசத்தில் இருக்க வேண்டும்.

ஆகவே, இது ஏற்கெனவே வீட்டை விட்டு வெளியேறிவிட்ட வாழ்க்கைத் துணைக்கான உரிமை அல்ல; மேலும், வெளியேறும் உரிமையாளர் நிகழ்வுக்குப் பிறகு ஆச்சரியப்படக்கூடிய உரிமையும் அல்ல: இது கோரப்பட்டு வழங்கப்பட வேண்டும். இந்தக் காலக்கெடு, திருமணப் பதிவேட்டில் முடிவு பதிவு செய்யப்பட்ட நாளிலிருந்து தொடங்குகிறது, விசாரணையிலிருந்தோ அல்லது உங்களில் ஒருவர் வெளியேறிய நாளிலிருந்தோ அல்ல. அந்த ஆறு மாத காலத்திற்குள், மற்றொரு வாழ்க்கைத் துணை சம்மதம் இல்லாமல் செய்துகொண்ட ஒரு பரிவர்த்தனையை, இந்த உரிமையைக் குறைப்பதற்குப் பயன்படுத்த முடியாது.

ஆறு மாதங்கள் என்பது வேண்டுமென்றே குறுகிய காலமாகும். அது நிதி ஏற்பாடு செய்யவும், வீடு கண்டுபிடிக்கவும் அல்லது விற்பனையை முடிக்கவும் அவகாசம் அளிக்கிறது; வீடு இறுதியில் யாருக்குச் சொந்தமாகும் என்பதை அது தீர்மானிப்பதில்லை. அதிக நேரம் தேவைப்படும் பட்சத்தில், இந்த ஏற்பாட்டை நீட்டிப்பதற்குப் பதிலாக, தீர்வு ஒப்பந்தத்தில் பதிவுசெய்யப்பட்ட ஒரு உடன்படிக்கையோ அல்லது சொத்துப் பிரிப்பு நடவடிக்கைகளில் செய்யப்பட்ட ஏற்பாடுகளோதான் பொதுவாகத் தீர்வாக அமையும்.

யார் தங்குவது என்பதைத் தீர்மானிக்கும்போது நீதிமன்றம் கருத்தில் கொள்ளும் விஷயங்கள்.

விண்ணப்பம் பிரிவு 822 Rv-இன் கீழோ அல்லது பிரிவு 1:165 BW-இன் கீழோ செய்யப்பட்டாலும், நீதிமன்றம் உண்மைகளின் அடிப்படையில் இரு துணைவர்களின் நலன்களையும் சீர்தூக்கிப் பார்க்கிறது. பொதுவாக, சிறு குழந்தைகளின் நலன்களுக்கே அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது: குழந்தைகள் முக்கியமாக எந்தப் பெற்றோருடன் வாழ்கிறார்கள், பள்ளியும் அவர்களின் நண்பர்களும் எவ்வளவு தொலைவில் இருக்கிறார்கள், மேலும் ஏற்கெனவே மிகுந்த குழப்பங்களைக் கொண்ட ஒரு ஆண்டில், இந்த இடமாற்றம் மேலும் எவ்வளவு குழப்பத்தைச் சேர்க்கும் என்பன போன்ற அம்சங்கள் கருத்தில் கொள்ளப்படுகின்றன. தொடர்ச்சி என்பது ஒரு உணர்ச்சிப்பூர்வமான விஷயமாக அல்லாமல், உண்மையான நலனாகவே கருதப்படுகிறது.

அதற்கு மாறாக, உங்களில் ஒவ்வொருவராலும் உண்மையில் என்ன செய்ய முடியும் என்பதை நீதிமன்றம் நிர்ணயிக்கிறது. மற்ற துணைக்குச் செல்வதற்கு வேறு இடம் உள்ளதா, தங்கியிருப்பவரால் வீட்டுக் கடன், பயன்பாட்டுக் கட்டணங்கள் மற்றும் பராமரிப்புச் செலவுகளைத் தனியாகச் சமாளிக்க முடியுமா, மேலும் உங்களில் யாருக்காவது அந்தக் குறிப்பிட்ட வீட்டிற்குள் இருப்பதற்கோ அல்லது வெளியே இருப்பதற்கோ மருத்துவ அல்லது பாதுகாப்பு ரீதியான காரணம் உள்ளதா என்பனவற்றை நீதிமன்றம் கருத்தில் கொள்கிறது. குழந்தைகளுக்கு அந்த வீடு தேவை என்று வாதிட்டு, ஆனால் மாதாந்திரச் செலவுகளைச் சமாளிக்க முடியும் என்பதை நிரூபிக்க முடியாத ஒரு பெற்றோர், வழக்கில் தோற்பதற்கு அதிக வாய்ப்புள்ளது. ஏனெனில், மூன்று மாதங்களில் முறிந்துபோகும் ஒரு ஏற்பாட்டை நீதிமன்றம் உருவாக்காது.

வீட்டைப் பயன்படுத்துவதற்கான கட்டணம் செலுத்துதல்: பயன்பாட்டு ஒப்பந்தம்

பொதுவாக, உடன் வசிக்கும் வாழ்க்கைத் துணைவர், கூட்டாகச் சொந்தமான அல்லது கூட்டாக நிதியளிக்கப்பட்ட ஒரு வீட்டை பிரத்தியேகமாகப் பயன்படுத்துவதற்காக மற்றவருக்குப் பணம் செலுத்துகிறார். BW பிரிவு 1:165-இன் கீழ், அந்த இழப்பீடு உரிமையின் ஒரு பகுதியாகவே உள்ளது; அதற்கு வெளியே, BW பிரிவு 3:169 வழக்கமான அடிப்படையாக உள்ளது, ஏனெனில் சொத்தைப் பயன்படுத்தும் உரிமை மறுக்கப்பட்ட ஒரு இணை உரிமையாளர் அதற்காக இழப்பீடு பெற உரிமையுடையவர். இதற்கு சட்டப்பூர்வமான சூத்திரமோ அல்லது நிலையான சதவீதமோ இல்லை. நீதிமன்றங்கள் பொதுவாக சொத்தின் மீதான சமபங்கு மற்றும் வெளியேறும் வாழ்க்கைத் துணைவரின் பங்கின் மீதான ஒரு கற்பனையான வருமானம் ஆகியவற்றிலிருந்து காரணங்களைக் கூறுகின்றன, பின்னர் அடமான வட்டி, உரிமையாளர்களின் பங்களிப்புகள் மற்றும் பராமரிப்புத் தொகையை உண்மையில் யார் செலுத்துகிறார்கள் என்பதற்கேற்ப சரிசெய்கின்றன.

இரண்டு நடைமுறை விஷயங்கள் பின்வருமாறு. இழப்பீடு பொதுவாக, அது கோரப்பட்ட தேதியிலிருந்து வழங்கப்படுகிறது, உங்களில் ஒருவர் வெளியேறிய தேதியிலிருந்து அல்ல. எனவே, தாமதமாகக் கோருவது என்பது பண இழப்பாகும். மேலும், இழப்பீடு என்பது பராமரிப்புத் தொகையுடன் தொடர்புடையது: ஒரே மாதாந்திரத் தொகையை இருமுறை கணக்கிட முடியாது. அதனால், வீட்டு வசதி ஏற்பாட்டையும் பராமரிப்புத் தொகைக் கணக்கீட்டையும் தனித்தனியாக வழக்காடுவதை விட, அவற்றை ஒன்றாகச் சமர்ப்பிப்பதே சிறந்தது.

மற்ற துணைவரின் பங்கை விலைக்கு வாங்குதல், மற்றும் கூட்டுப் பொறுப்பிலிருந்து விடுதலை

ஒரு சொத்து கையகப்படுத்துதல் என்பது மிகவும் தெளிவான முடிவாகும், மேலும் இதுவே நிதி விஷயத்தில் பெரும்பாலும் தோல்வியடைகிறது. இதில் நான்கு படிகள் உள்ளன, அவற்றின் வரிசை முக்கியமானது. முதலில் ஒரு மதிப்பீடு, பொதுவாக ஒரு பதிவுசெய்யப்பட்ட மதிப்பீட்டாளரிடமிருந்து பெறப்படும் வரிவிதிப்பு அறிக்கை, இது கூட்டாக ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டதாகவோ அல்லது இரு மதிப்பீட்டாளர்கள் தங்களுக்குள் கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டால் மூன்றாமவரை நியமிப்பதாகவோ இருக்கும். பின்னர் பங்கு மதிப்பு: ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட மதிப்பிலிருந்து அடமானக் கடனைக் கழித்து, சொத்துக்களுக்கு இடையேயான இழப்பீட்டுக் கோரிக்கைகள் மற்றும் அடமானத்துடன் இணைக்கப்பட்ட சேமிப்பு அல்லது முதலீட்டுக் கணக்குகளுக்காக சரிசெய்யப்படும். பின்னர் வங்கி. அதன்பின் நோட்டரி.

வங்கியின் நடவடிக்கைதான் முடிவைத் தீர்மானிக்கிறது. உடன் வசிக்கும் துணைவர் முழு வீட்டுக் கடனையும் தனியாகச் செலுத்தக்கூடியவராக இருக்க வேண்டும், மேலும் பிரிந்து செல்லும் துணைவருக்கு 'ஒன்ட்ஸ்லாக் யுட் டி ஹூஃப்டெலிஜ்கே ஆன்ஸ்ப்ரேகெலிஜ்கெய்ட்' (ontslag uit de hoofdelijke aansprakelijkheid) எனப்படும், கூட்டு மற்றும் தனிப்பட்ட பொறுப்பிலிருந்து முறையான விடுவிப்பு ஆவணம் தேவைப்படுகிறது. அந்த விடுவிப்பு என்பது கடன் வழங்குபவரின் முடிவாகும், நீதிமன்றத்தின் முடிவோ அல்லது உங்கள் இருவரின் முடிவோ அல்ல: அதை வழங்குமாறு எந்த நீதிபதியும் ஒரு வங்கிக்கு உத்தரவிட முடியாது. அது எழுத்துப்பூர்வமாக வழங்கப்படும் வரை, உங்களுக்கிடையேயான தீர்வு ஒப்பந்தம் என்ன கூறினாலும், பிரிந்து சென்ற துணைவர் முழு கடனுக்கும் கடன் வழங்குபவருக்கு முழுப் பொறுப்பாளராகவே இருப்பார்.

கடன் வழங்குபவர் மறுத்தால், வங்கியால் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய ஒரு இணை-கடன் வாங்குபவர் அல்லது உத்தரவாதம், குடும்பக் கடன், ஒரு குறிப்பிட்ட இறுதித் தேதியுடன் கூடிய ஒத்திவைக்கப்பட்ட கையகப்படுத்தல் அல்லது விற்பனை ஆகியவை யதார்த்தமான வழிகளாகும். உங்களில் ஒருவர் அங்கே தொடர்ந்து வசித்து, அடமானக் கடனைச் செலுத்தி, இருவரின் பெயர்களும் பல ஆண்டுகளாகக் கடனில் இருக்கும் ஒரு முறைசாரா ஏற்பாடு பலனளிக்காது: ஏனெனில், பிரிந்து செல்லும் துணைவர் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தத் தவறும் முழு அபாயத்தையும் ஏற்கிறார், ஆனால் அதனால் கிடைக்கும் எந்தப் பலனையும் அவர் கொண்டிருப்பதில்லை. மேலும், அந்த நிலை, அவர்கள் சொந்தமாக எந்தவொரு புதிய அடமானக் கடனையும் பெறுவதைத் தடுக்கிறது. உரிமையியல் -சட்ட நோட்டரி, உரிமை மாற்றப் பத்திரத்தை நிறைவேற்றி, அதை கடாஸ்டரில் பதிவு செய்கிறார். கையொப்பம் அல்ல, அந்தப் பதிவே அந்த உரிமை மாற்றத்தை நிறைவு செய்கிறது.

உங்களில் ஒருவர் மறுக்கும்போது: கட்டாயப் பிரிவினை மற்றும் கட்டாய விற்பனை

கூட்டு உரிமையில் யாரும் இருக்க வேண்டிய கட்டாயம் இல்லை. BW-இன் பிரிவு 3:178, எந்தவொரு இணை உரிமையாளரும் எந்த நேரத்திலும் பிரிவினையைக் கோர அனுமதிக்கிறது, மேலும் நீதிமன்றம் அதற்கு உத்தரவிடவும், அது எவ்வாறு செயல்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பதைத் தீர்மானிக்கவும் முடியும். ஒரு இணை உரிமையாளர் நடைமுறை நடவடிக்கைகளுக்குத் தடையாக இருக்கும் பட்சத்தில், BW-இன் பிரிவு 3:174, மற்றவரைச் சொத்தை விற்க அங்கீகரிக்க நீதிமன்றத்தை அனுமதிக்கிறது, மேலும் BW-இன் பிரிவு 3:300, விடுபட்ட கையொப்பத்திற்குப் பதிலாக ஒரு தீர்ப்பை ஏற்க அனுமதிக்கிறது, எனவே மற்றவரின் ஒத்துழைப்பு இல்லாமலேயே ஒரு சொத்து முகவரை நியமிக்கவும், ஒரு சலுகையை ஏற்கவும் மற்றும் ஒரு சொத்து மாற்றப் பத்திரத்தைச் செயல்படுத்தவும் முடியும்.

அந்த உத்தரவுகள் பொதுவாக, தடை தொடரும் ஒவ்வொரு நாளுக்கும் அல்லது ஒவ்வொரு வாரத்திற்கும் ஒரு அபராதத் தொகையுடன் (த்வாங்சோம்) வலுப்படுத்தப்படுகின்றன. ஒரு விற்பனைக்கு அங்கீகாரம் அளிக்குமாறு கோரப்படும் நீதிமன்றம், உண்மையில் என்ன முயற்சிக்கப்பட்டது என்பதைக் காண விரும்பும்: கடிதப் பரிமாற்றங்கள், ஒரு மதிப்பீடு, ஒரு உறுதியான முன்மொழிவு மற்றும் தாமதத்தின் நிதி விளைவுகள். வலுவான காரணம் இல்லாமல் திட்டமிட்டு மறுப்பது, BW-இன் பிரிவு 3:13-இன் கீழ் உரிமை துஷ்பிரயோகமாகக் கருதப்படுகிறது. மேலும், ஒரு விற்பனையைத் தீய எண்ணத்துடன் தடுக்கும் ஒரு இணை உரிமையாளர், BW-இன் பிரிவு 6:162-இன் கீழ் நஷ்டஈட்டிற்குப் பொறுப்பாகலாம்; ஆனால், அந்த இழப்பு வெறுமனே கூறப்படாமல், ஒவ்வொரு பொருளாகவும் நிரூபிக்கப்பட வேண்டும்.

இதற்கு எதிரான வாதம் என்னவென்றால், ஒரு தரப்பினரின் நலன்கள் தேவைப்படும் பட்சத்தில், நீதிமன்றம் ஒரு பிரிவினையை மூன்று ஆண்டுகள் வரை ஒத்திவைக்க முடியும் (பிரிவு 3:178 BW), மேலும், அந்த வீட்டில் வசிக்கும் சிறு குழந்தைகளின் நலன்களே பெரும்பாலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் காரணமாகும். அது ஒரு வலுவான வாதம்தான், ஆனால் அது ஒரு தாமதமே தவிர, வீட்டைத் தக்க வைத்துக் கொள்வதற்கான உரிமை அல்ல.

பங்கு மூலதனத்தைப் பிரித்தல், மற்றும் எஞ்சிய கடனுக்கு என்ன நடக்கும்

ஒரு வீடு பொதுச் சொத்தின் கீழ் வரும் பட்சத்தில், BW விதி 1:100-இன் கீழ் அந்தப் பொதுச் சொத்து சம பங்குகளாகப் பிரிக்கப்படுகிறது. அடமானம் மற்றும் விற்பனைச் செலவுகளைத் திருப்பிச் செலுத்திய பிறகு கிடைக்கும் நிகர வருமானம் சரிசமமாகப் பிரிக்கப்படுகிறது, மேலும் மீதமுள்ள கடனும் (restschuld) அதே விகிதத்தில் ஏற்கப்படுகிறது. சம பங்குகளிலிருந்து விலகுவது என்பது விதிவிலக்கான சூழ்நிலைகளில் மட்டுமே, நியாயம் மற்றும் நேர்மையின் அடிப்படையில் சாத்தியமாகும், மேலும் டச்சு நீதிமன்றங்கள் அந்த அளவுகோலை உயர்வாக நிர்ணயித்துள்ளன: முடிவில் அதிருப்தி இருப்பது மட்டும் போதாது, மேலும் விலகலைக் கோரும் தரப்பினரே அதை நிரூபிக்கும் பொறுப்பை ஏற்க வேண்டும்.

ஒரு விலகலை விட இரண்டு சரிசெய்தல்கள் மிகவும் பொதுவானவை, மேலும் அவை பெரும்பாலும் ஒன்றுடன் குழப்பப்படுகின்றன. கூட்டாகச் சொந்தமான ஒரு வீட்டிற்குத் தனியார் பணமோ அல்லது ஒரு தனி வீட்டிற்குப் பொதுப் பணமோ பயன்படுத்தப்பட்டிருந்தால், இரு சொத்துக்களும் ஒன்றுக்கொன்று இழப்பீட்டுக் கோரிக்கையை (vergoedingsrecht) செலுத்தக் கடமைப்பட்டுள்ளன. தற்போதைய நடைமுறையின் கீழ் திருமணங்களைப் பொறுத்தவரை, இந்தக் கோரிக்கையானது, கொள்கையளவில் செலுத்தப்பட்ட தொகையை ஒரேயடியாகத் திருப்பித் தருவதற்குப் பதிலாக, சொத்தின் மதிப்புக்கு விகிதாசாரமாக இருக்கும். மேலும், பிரிந்த பிறகு ஒரு துணைவர் முழு அடமானத் தவணையையும் செலுத்தியிருந்தால், உங்கள் இருவருக்கும் இடையிலான கூட்டுக் கடனைத் தீர்ப்பது என்பது, சொத்துப் பங்கீட்டிலிருந்து ஒரு தனிப்பட்ட கணக்கீடாகும்.

விவாகரத்தின் போது மீதமுள்ள கடன் மறைந்துவிடுவதில்லை, மேலும் நீங்கள் அதை எவ்வாறு பிரிக்கிறீர்கள் என்பதற்கு கடன் வழங்குபவர் கட்டுப்பட்டவர் அல்ல. கடன் வாங்கிய இருவரும் முழுத் தொகைக்கும் வங்கிக்குக் கடன்பட்டவர்களாகவே இருக்கிறார்கள்; பின்னர் யார் யாரிடமிருந்து பணத்தை வசூலிக்க முடியும் என்பதை மட்டுமே இந்த உள் பிரிப்பு தீர்மானிக்கிறது. BW-இன் 6:10 மற்றும் 6:13 பிரிவுகளின் கீழ், செலுத்த முடியாத ஒரு கூட்டுக் கடனாளியின் பங்கு மற்றவர்கள் மீது பரப்பப்படுகிறது, எனவே கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தும் திறன் கொண்ட ஒரு முன்னாள் துணைவர், வெறும் பெயரளவிலான மீட்புரிமையுடன் முழு மீதமுள்ள கடனையும் செலுத்தி முடிக்க நேரிடலாம். கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தவே முடியாத நிலையில், கடன் வழங்குபவரின் நிலுவைக் கொள்கை, ஒரு சமரசத்திற்கான சாத்தியம், மற்றும் இறுதி முயற்சியாக, சட்டப்பூர்வமான கடன் மறுசீரமைப்பு வழிமுறை ஆகியவையே கேள்விகளாகின்றன.

பிரிவினையின் போது ஒரு சொத்தை வேண்டுமென்றே மறைப்பதற்குத் தனியான தண்டனை உண்டு: BW-இன் பிரிவு 3:194, பத்தி 2-இன் கீழ், ஒரு பொதுச் சொத்தை மறைக்கும் தரப்பினர் அதில் தமது முழுப் பங்கையும் இழக்க நேரிடும். பிரிவினைக்குச் சற்று முன்பு பணம் கைமாறிய இடங்களில் நாட வேண்டிய ஏற்பாடு இதுவே ஆகும், மேலும் இது பொதுவான இழப்பீட்டுக் கோரிக்கையை விட வலிமையான ஒரு பரிகாரமாகும்.

அதிக செலவை ஏற்படுத்தும் தவறுகள்

எதையும் பதிவு செய்யாமல் வெளியேறுவது முதல் படியாகும். வெளியேறுவது கடன் வழங்குபவருக்கான பொறுப்பை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதில்லை, அது பிற்காலத்தில் தொடர்ந்து பயன்படுத்துவதற்கான வாதத்தை பலவீனப்படுத்தக்கூடும், மேலும் சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு ஒரு முறைசாரா ஏற்பாடு, ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட ஒன்று போலத் தோன்றத் தொடங்கும். அந்த ஏற்பாடு எவ்வளவு தற்காலிகமாகத் தோன்றினாலும், அதை எழுத்துப்பூர்வமாகப் பதிவு செய்து, அது சொத்துப் பிரிவினைக்கு எந்தப் பாதிப்பும் ஏற்படுத்தாது என்று குறிப்பிடவும்.

வங்கியை நம்புவதற்குப் பதிலாக ஒரு தீர்வு ஒப்பந்தத்தை நம்புவது இரண்டாவது. ஒரு துணைவர் அடமானத்தை ஏற்றுக்கொள்கிறார் என்று கூறும் ஒரு ஷரத்து, உங்கள் இருவரையும் மட்டுமே கட்டுப்படுத்துகிறது; கடன் வழங்குபவரின் எழுத்துப்பூர்வமான விடுவிப்பு இல்லாமல், மற்றவர் முழுப் பொறுப்பாளராக இருப்பார். மூன்றாவது தாமதம்: பயன்பாட்டிற்கான இழப்பீடு பொதுவாக அது கோரப்பட்ட தேதியிலிருந்து கணக்கிடப்படுகிறது, மதிப்புகள் மாறுகின்றன, மேலும் உங்கள் இருவராலும் நிதியளிக்க முடியாத ஒரு வீடு என்பது வளர்ந்துகொண்டே போகும் ஒரு பிரச்சனையாகும். நான்காவது, வரி நிலையை ஒரு பிற்காலச் சிந்தனையாகக் கருதுவது. அடமான வட்டி நிவாரணம், பிஜ்லீன்ரெகுலிங் மற்றும் எஞ்சிய கடனைக் கையாளுதல் ஆகியவை தேதிகளையும், யார் எங்கே வசிக்கிறார்கள் என்பதையும் சார்ந்துள்ளன, மேலும் அவை ஒரு வரி ஆலோசகருக்கான கேள்விகள், பத்திரம் நிறைவேற்றப்பட்ட பிறகு அல்லாமல் அதற்கு முன்பே எடுக்கப்பட வேண்டும். வீட்டைத் தவறாகக் கையாள்வதற்கான செலவுடன் ஒப்பிடும்போது, ​​விவாகரத்தின் செலவு பொதுவாகக் குறைவாகவே இருக்கும்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

கணவன் அல்லது மனைவி இருவரில் ஒருவர் மற்றவரை வீட்டை விட்டு வெளியேறும்படி கட்டாயப்படுத்த முடியுமா?

இல்லை, ஒரு தனி உரிமையாளரால் கூட முடியாது. பூட்டுகளை மாற்றுவது, பொருட்களை அகற்றுவது அல்லது கதவைப் பூட்டுவது ஆகியவை BW பிரிவு 6:162-இன் கீழ் ஒரு சட்டவிரோதச் செயலாகும். மேலும், விலக்கப்பட்ட துணைவர் சுருக்கமான நடவடிக்கைகள் மூலம் சில நாட்களுக்குள் மீண்டும் உள்ளே அனுமதிக்கப்படலாம், அதற்கான செலவுகள் பின்னர் விதிக்கப்படும். விவாகரத்து நடைமுறையில் இருக்கும்போது Rv பிரிவு 822-இன் கீழ் ஒரு தற்காலிக நடவடிக்கையாகவோ அல்லது அது பதிவு செய்யப்பட்ட பிறகு ஆறு மாதங்களுக்கு BW பிரிவு 1:165-இன் கீழோ பிரத்தியேகப் பயன்பாடு நீதிமன்றத்தால் வழங்கப்பட வேண்டும். வன்முறை அச்சுறுத்தல் இருக்கும்போது மேயரால் விதிக்கப்படும் தற்காலிகத் தடை உத்தரவு மட்டுமே இதற்கு விதிவிலக்காகும், இது ஒரு தனி பொதுச் சட்ட நடவடிக்கையாகும்.

BW பிரிவு 1:165-இன் கீழ் உள்ள ஆறு மாத கால உரிமையை யார் கோரலாம்?

விவாகரத்துத் தீர்ப்பு பதிவு செய்யப்படும் நேரத்தில், மற்றொரு துணைவருக்கு முழுமையாகவோ அல்லது பகுதியாகவோ சொந்தமான அல்லது அவரது வசத்தில் உள்ள வீட்டில் வசிக்கும் துணைவருக்கு இந்த உரிமை வழங்கப்படுகிறது. இது நீதிமன்ற விண்ணப்பத்தின் பேரில், விவாகரத்துத் தீர்ப்பிலோ அல்லது அதற்குப் பிந்தைய தீர்ப்பிலோ வழங்கப்படுகிறது, மேலும் திருமணப் பதிவேட்டில் பதிவு செய்யப்பட்ட நாளிலிருந்து ஆறு மாதங்கள் தொடங்கும். இந்த உரிமையைப் பயன்படுத்துவதற்கு நியாயமான இழப்பீடு செலுத்த வேண்டிய கடமையும் இதில் அடங்கும். ஏற்கெனவே வீட்டை விட்டு வெளியேறிவிட்ட துணைவர் இந்த ஏற்பாட்டைப் பயன்படுத்த முடியாது.

யார் தங்குவது என்பதைத் தீர்மானிக்கும்போது நீதிமன்றம் எதைக் கருத்தில் கொள்கிறது?

அனைத்து சூழ்நிலைகளையும் கருத்தில் கொள்ளும்போது, ​​பொதுவாக சிறு குழந்தைகளின் நலன்களுக்கே அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது: அவர்கள் முக்கியமாக எந்தப் பெற்றோருடன் வாழ்கிறார்கள், பள்ளிக்கு உள்ள தூரம், மற்றும் இடம் மாறுவதால் ஏற்படும் இடையூறு ஆகியவை இதில் அடங்கும். பின்னர் நீதிமன்றம், மற்ற துணைக்குச் செல்வதற்கு வேறு இடம் உள்ளதா என்பதையும், தங்கியிருப்பவரால் வீட்டுக் கடனையும் பராமரிப்புச் செலவுகளையும் தனியாகச் சமாளிக்க முடியுமா என்பதையும் பார்த்து, அந்த ஏற்பாடு நடைமுறைக்கு உகந்ததா எனச் சோதிக்கிறது. பாதுகாப்பு குறித்த கவலைகளும், ஆவணப்படுத்தப்பட்ட முரண்பாடுகளும் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்படுகின்றன. குழந்தைகள் சம்பந்தப்பட்டிருப்பதால் மட்டுமே, கட்டுப்படியாகாத ஒரு ஏற்பாட்டிற்கு அனுமதி வழங்கப்படுவதில்லை.

கூட்டாளிகளில் ஒருவர் வெளியேறும்போது அடமானத்திற்கு என்ன ஆகும்?

கடன் வழங்குபவர் வேறுவிதமாகக் கூறும் வரை, வேறு வழியில்லை. கடன் வாங்கிய இருவரும் முழு கடனுக்கும் கூட்டாகவும் தனித்தனியாகவும் பொறுப்பாவார்கள், எனவே வங்கி முழு நிலுவைத் தொகைக்காகவும் உங்களில் யாரிடமாவது கோரிக்கை வைக்கலாம், மேலும் யார் செலுத்துவது என்பது குறித்த உங்களுக்கிடையேயான ஏற்பாடு கடன் வழங்குபவரைப் பாதிக்காது. நிலுவைத் தொகைகள் கடன் பதிவேட்டிலும் தெரிவிக்கப்படுகின்றன, இது இருவரின் கடன் வாங்கும் திறனையும் பாதிக்கிறது. கூட்டுப் பொறுப்பிலிருந்து எழுத்துப்பூர்வமான விடுவிப்புடன் கூடிய ஒரு முழுமையான கொள்முதல் அல்லது கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தும் ஒரு விற்பனை ஆகியவையே இதிலிருந்து விடுபடுவதற்கான ஒரே தெளிவான வழிகளாகும்.

ஒரு நிறுவனத்தைக் கையகப்படுத்தும் செயல்முறை எவ்வாறு நடைபெறுகிறது, மேலும் ஒத்துழைக்குமாறு வங்கிக்கு நீதிமன்றம் உத்தரவிட முடியுமா?

மதிப்பீடு, பின்னர் பங்கு மூலதனக் கணக்கீடு, பின்னர் கடன் வழங்குநர், அதன்பின் நோட்டரி. மீதமுள்ள வாழ்க்கைத் துணைவர் முழு அடமானத்திற்கும் தனியாகத் தகுதி பெற வேண்டும், மேலும் கடன் வழங்குநர், பிரிந்து செல்லும் வாழ்க்கைத் துணைவருக்குக் கூட்டு மற்றும் தனிப்பட்ட பொறுப்பிலிருந்து ஒரு விடுவிப்பை வழங்க வேண்டும். அந்த விடுவிப்பை வழங்குமாறு எந்த நீதிமன்றமும் ஒரு வங்கிக்கு உத்தரவிட முடியாது, இதனால்தான் ஒரு முழுமையான கொள்முதல் ஒப்பந்தம் அதன் அடிப்படையில் நிபந்தனைக்குட்படுத்தப்பட்டு, ஒரு இறுதித் தேதியும் வழங்கப்பட வேண்டும். இந்த இடமாற்றம், கடாஸ்டரில் பதிவுசெய்யப்பட்ட ஒரு நோட்டரி பத்திரம் மூலம் நிறைவு செய்யப்படுகிறது.

என் முன்னாள் பங்குதாரர் ஒரு விற்பனைக்கு ஒத்துழைக்க மறுத்தால் நான் என்ன செய்வது?

BW பிரிவு 3:178-இன் கீழ் பிரிவினைக்கு உத்தரவிடவும், BW பிரிவு 3:174-இன் கீழ் விற்பனை செய்ய உங்களுக்கு அதிகாரம் அளிக்கவும், மேலும் தொடர்ச்சியான இடையூறுக்கான அபராதத் தொகையுடன், BW பிரிவு 3:300-இன் கீழ் விடுபட்ட கையொப்பத்திற்குப் பதிலாக ஒரு தீர்ப்பை வழங்கவும் நீதிமன்றத்தைக் கோருங்கள். கோப்பு, அதாவது மதிப்பீடு, முன்மொழிவுகள், கடிதப் பரிமாற்றங்கள் மற்றும் தாமதத்திற்கான செலவு ஆகியவற்றைக் கொண்டு வாருங்கள். வலுவான காரணம் இல்லாமல் தொடர்ந்து மறுப்பது, BW பிரிவு 3:13-இன் கீழ் உரிமை மீறலாகக் கருதப்படும்.

விற்பனையை வேண்டுமென்றே தடுத்ததற்காக நான் நஷ்டஈடு கோர முடியுமா?

BW பிரிவு 6:162-இன் கீழ் இது சாத்தியம், ஆனால் இது கடினமானது. அந்த மறுப்பிற்கு நியாயமான காரணம் எதுவும் இல்லை என்பதையும், அதனால் உங்களுக்கு உறுதியான, அளவிடக்கூடிய இழப்பு ஏற்பட்டது என்பதையும் நீங்கள் நிரூபிக்க வேண்டும். உதாரணமாக, கைநழுவிப் போன ஒரு குறிப்பிட்ட சலுகை அல்லது வேறுவிதமாக ஏற்பட்டிருக்காத வட்டி மற்றும் செலவுகள் போன்றவை. ஒவ்வொரு அம்சமும் ஆவணங்களுடன் நிரூபிக்கப்பட வேண்டும். தாமதம் அதிக செலவை ஏற்படுத்தியது போன்ற பொதுவான வாதங்கள் வெற்றி பெறாது, மேலும் நஷ்டஈடு கோருவதை விட, கட்டாய விற்பனையே பொதுவாக நடைமுறைத் தீர்வாக அமைகிறது.

நீதிமன்றங்கள் எப்போது சமமான பிரிவினையிலிருந்து விலகுகின்றன?

அரிதாகவே. BW பிரிவு 1:100-இன் கீழ் ஒரு பொதுச் சொத்து இரண்டாகப் பிரிக்கப்படுகிறது, மேலும் அதிலிருந்து விலகுவதற்கு நியாயத்தன்மை மற்றும் நேர்மையின் அடிப்படையில் அளவிடப்படும் விதிவிலக்கான சூழ்நிலைகள் தேவைப்படுகின்றன. விலகல் போல் தோன்றுவது பெரும்பாலும் தனியார் மற்றும் பொதுச் சொத்துக்களுக்கு இடையேயான இழப்பீட்டுக் கோரிக்கையாகும், இது ஒரு வேறுபட்ட கணக்கீடாகும். ஒரு சொத்து மறைக்கப்பட்டிருந்தால், BW பிரிவு 3:194 பத்தி 2-இன் படி, அந்தச் சொத்தில் மறைத்த தரப்பினரின் முழுப் பங்கும் பறிமுதல் செய்யப்படுகிறது, இது ஒரு தனித்துவமான மற்றும் வலுவான தண்டனையாகும்.

ஒருவேளை பாக்கிக் கடன் இருந்து, எங்களில் ஒருவரால் அதைச் செலுத்த முடியாவிட்டால் என்ன செய்வது?

கடன் வழங்குபவர் உங்கள் இருவரில் யாரிடமிருந்தும் முழுத் தொகையையும் கோரலாம். கொள்கையளவில் உங்கள் இருவருக்கும் இடையில் கடன் சமமாகப் பகிரப்படுகிறது, ஆனால் BW-இன் 6:10 மற்றும் 6:13 பிரிவுகளின்படி, செலுத்த முடியாத கடனாளியின் பங்கு மற்றவர் மீது சுமத்தப்படுகிறது. எனவே, கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தும் திறன் கொண்ட முன்னாள் பங்குதாரர், எழுத்துப்பூர்வமாக மட்டுமே தீர்வு காணும் உரிமையுடன், இறுதியில் முழுத் தொகையையும் சுமக்க நேரிடலாம். விற்பனைக்கு முன் இதைக் கவனியுங்கள்: கடன் வழங்குபவருடன் ஒரு சமரசம், திருப்பிச் செலுத்தும் ஏற்பாடு, அல்லது சட்டப்பூர்வ கடன் மறுசீரமைப்பு வழிமுறை குறித்த ஆலோசனை.

சிறு பிள்ளைகள் வீட்டை யார் வைத்துக்கொள்வது என்பதைத் தீர்மானிக்கிறார்களா?

அவை வலுவாக இருந்தாலும், அவை முடிவெடுப்பதில்லை. குழந்தைகள் முக்கியமாக யாருடன் வாழ்கிறார்களோ அந்தப் பெற்றோருக்கு, குறுகிய காலத்திற்கு வீட்டைத் தொடர்ந்து பயன்படுத்துவதற்கு வலுவான வாதம் உள்ளது. ஏனெனில், பள்ளி, அன்றாடப் பழக்கவழக்கங்கள் மற்றும் சுற்றுப்புறங்களின் தொடர்ச்சி ஒரு உண்மையான நலனாகக் கருதப்படுகிறது. இருப்பினும், இது குடியிருப்பு பற்றிய கோரிக்கையே தவிர, உரிமை பற்றியது அல்ல: வீடு பிரிக்கப்பட வேண்டும், மேலும் செலவுகளைச் சந்திக்க முடியாத இடங்களில் இந்த வாதம் தோல்வியடைகிறது. நீங்கள் இருவரும் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு அந்த வீட்டில் தங்கியிருக்கும் பட்சத்தில், அந்த ஏற்பாட்டின் நடைமுறை மற்றும் சட்டரீதியான சிக்கல்கள், பிரிந்த பிறகு சேர்ந்து வாழ்வது குறித்த எங்கள் குறிப்பில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.

நாங்கள் உதவக்கூடிய இடங்கள்

குடும்ப வீடு பொதுவாக மிகப்பெரிய சொத்தாகவும், விவாகரத்தின்போது அதிலிருந்து விடுபடுவதற்கு மிகவும் கடினமான பகுதியாகவும் இருக்கிறது. ஏனெனில், உரிமை, குடியிருப்பு, அடமானம் மற்றும் வரி நிலை ஆகிய அனைத்தையும் ஒரே நேரத்தில் தீர்க்க வேண்டியிருப்பதோடு, அவற்றுள் ஒவ்வொன்றிற்கும் அதற்கே உரிய கால அட்டவணையும் உள்ளது. குடும்ப சட்டம் குழுவில் Eindhoven மற்றும் Amsterdam தற்காலிக நடவடிக்கைகள் மற்றும் தொடர்ச்சியான பயன்பாடு, பங்குகளை வாங்குதல் மற்றும் கூட்டுப் பொறுப்பிலிருந்து விடுவித்தல், மற்றும் உடன்பாடு எட்டப்படாத பட்சத்தில் வீட்டைப் பிரித்தல் மற்றும் கட்டாய விற்பனை செய்தல் ஆகியவை குறித்து ஆலோசனை வழங்குகிறது. வீட்டைப் பற்றி ஒரு முடிவு எடுக்க வேண்டிய நேரம் நெருங்கினால், வீட்டை விட்டு வெளியேறுவதற்கு அல்லது எதிலும் கையெழுத்திடுவதற்கு முன்பு ஆலோசனை பெறுங்கள்.