சர்வதேச வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள்: மிகவும் பொதுவான ஐந்து தவறுகளும் அவற்றை எவ்வாறு தவிர்ப்பதும்

சர்வதேச வர்த்தக ஒப்பந்தங்களில் பெரும் சிக்கல்களை ஏற்படுத்தும் ஐந்து தவறுகள் யாதெனில், சட்டத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கத் தவறுதல் அல்லது கவனக்குறைவாக இருத்தல், சொத்துக்கள் இருக்கும் இடத்தில் அமல்படுத்த முடியாத அதிகார வரம்புப் பிரிவு, வர்த்தக நலன் மற்றும் பாதுகாப்பு குறித்த சட்டப்பூர்வ விதிகளைப் புறக்கணிக்கும் கட்டண விதிமுறைகள், டச்சுச் சட்டத்திற்குப் பொருந்தாத பொதுச் சட்ட மாதிரியிலிருந்து நகலெடுக்கப்பட்ட ஒப்பந்த முறிவு மற்றும் தவிர்க்க முடியாத நிகழ்வுப் பிரிவுகள், மற்றும் ஒப்பந்தத்தின் ஒரு பகுதியாக ஒருபோதும் செல்லுபடியாகாத பொதுவான விதிமுறைகள் மற்றும் நிபந்தனைகள் ஆகியவை ஆகும். இவை ஒவ்வொன்றையும் ஒப்பந்த வரைவின்போதே தவிர்க்க முடியும், ஆனால் பின்னர் சரிசெய்வதற்கு அதிக செலவாகும். ஒரு டச்சு வணிகத்திற்கோ அல்லது ஒரு டச்சு எதிர் தரப்பினருடன் ஒப்பந்தம் செய்யும் வெளிநாட்டு வணிகத்திற்கோ, டச்சு சிவில் சட்டமும் அதனுடன் பொருந்தக்கூடிய சட்டம் மற்றும் அதிகார வரம்பு குறித்த ஐரோப்பிய விதிமுறைகளுமே நிர்வாகக் கட்டமைப்பாகும்.

பின்வருபவை, அந்த ஐந்து தவறுகள் எங்கிருந்து வருகின்றன, சட்டம் உண்மையில் என்ன சொல்கிறது, மற்றும் அவற்றைச் சமாளித்து எவ்வாறு வரைவு செய்வது என்பதை விளக்குகின்றன. இதில் டச்சுச் சட்டத்திற்கே முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது, ஏனெனில் நெதர்லாந்தில் நிறுவப்பட்ட வணிகங்களால் செய்யப்படும் பெரும்பாலான ஒப்பந்தங்களுக்கு அந்தச் சட்டமே பொருந்துகிறது, மேலும் அதன் பல விதிகள் ஆங்கில மொழி ஒப்பந்த வார்ப்புருக்களில் உள்ள அனுமானங்களிலிருந்து முற்றிலும் வேறுபடுகின்றன. டச்சுத் தரப்பினருடன் ஒப்பந்தம் செய்வதற்கான எங்கள் வழிகாட்டி , இதே சிக்கலின் பேச்சுவார்த்தைப் பக்கத்தையும் உள்ளடக்கியுள்ளது.

உள்நாட்டு ஒப்பந்தங்களை விட எல்லை தாண்டிய ஒப்பந்தங்கள் ஏன் அடிக்கடி தோல்வியடைகின்றன?

ஒரு உள்நாட்டு ஒப்பந்தம், இரு தரப்பினரும் பரவலாகப் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய ஒரே சட்டத் தொகுப்பின் அடிப்படையில் ஆராயப்படுகிறது. ஒரு எல்லை தாண்டிய ஒப்பந்தம் அவ்வாறு கருதப்படுவதில்லை. எந்தச் சட்டம் அதை நிர்வகிக்கிறது, எந்த நீதிமன்றம் அல்லது தீர்ப்பாயம் அதை ஆராய்கிறது, மற்றும் அதன் விளைவாக வரும் தீர்ப்பை மற்ற தரப்பினர் தங்கள் சொத்துக்களை வைத்திருக்கும் இடத்தில் அமல்படுத்த முடியுமா என்பதைப் பொறுத்து, ஒரே ஷரத்து வெவ்வேறு விளைவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடும். அந்த மூன்று கேள்விகளும் தனித்தனியானவை, மேலும் முதல் கேள்விக்கு மட்டும் பதிலளிப்பதே மிகவும் பொதுவான கட்டமைப்புப் பிழையாகும்.

அதிலிருந்து நடைமுறை விளைவுகள் ஏற்படுகின்றன. கடனாளிக்கு எதிராகச் செயல்படுத்த முடியாத தீர்ப்புகளை வழங்கும் ஒரு நீதிமன்றத்தில் தீர்ப்பை வெல்லும் ஒரு விநியோகஸ்தர் எதையும் வென்றதில்லை. அபராத நிபந்தனை எழுதப்பட்டபடியே செயல்படுத்தப்படும் என்று கருதிய ஒரு வாங்குபவர், ஒரு டச்சு நீதிமன்றம் அதனைக் குறைக்கக்கூடும் என்பதைக் கண்டறிகிறார். வியன்னா விற்பனை ஒப்பந்தத்தை ஒருபோதும் விலக்காத ஒரு விற்பனையாளர், தாங்கள் மனதில் வைத்திருந்த சிவில் சட்டத்திற்குப் பதிலாக, ஒரு உடன்படிக்கையே இணக்கத்தையும் பரிகாரங்களையும் நிர்வகிப்பதைக் காண்கிறார். இந்த விளைவுகள் எதிலும் இரு தரப்பிலும் தீய எண்ணம் இல்லை; உண்மையில் பொருந்தும் சட்டத்திற்கு எதிராக ஒருபோதும் சோதிக்கப்படாத நிபந்தனைகளிலிருந்து அவை ஏற்படுகின்றன.

மொழி, மொழிபெயர்ப்பு மற்றும் விளக்கம்

இரு தரப்பினரும் ஆங்கிலம் பேசாதவர்களாகவும், நடைமுறையில் உள்ள சட்டம் ஆங்கிலச் சட்டமாக இல்லாதபோதும், சர்வதேச வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் பொதுவாக ஆங்கிலத்திலேயே உருவாக்கப்படுகின்றன. இது சாத்தியமானதே, ஆனால் இது ஒரு குறிப்பிட்ட அபாயத்தை உருவாக்குகிறது: ஆங்கில ஒப்பந்தச் சொற்கள், டச்சுச் சட்டம் பிரதிபலிக்காத பொதுச் சட்டத்தின் அர்த்தங்களைக் கொண்டுள்ளன. 'பரிசீலனை', 'சிறந்த முயற்சிகள்', 'இழப்பீடு', 'உத்தரவாதம்' மற்றும் 'முன்நிபந்தனை' போன்ற சொற்களுக்கு டச்சு உரிமையியல் சட்டத்தில் நிலையான இணையான சொற்கள் எதுவும் இல்லை. மேலும், ஒரு டச்சு நீதிமன்றம், ஆங்கிலக் கோட்பாடுகளை இறக்குமதி செய்வதன் மூலம் அல்லாமல், அந்தச் சூழ்நிலைகளில் இரு தரப்பினரும் ஒருவருக்கொருவர் நியாயமாக எதைக் காரணமாகக் கூற முடியும் என்று கேட்பதன் மூலமே அவற்றை விளக்கும்.

அந்த விளக்க அளவுகோல் ஹாவில்டெக்ஸ் விதி ஆகும், மேலும் டச்சு சட்டத்தால் நிர்வகிக்கப்படும் ஒரு ஒப்பந்தத்தைப் பற்றிப் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய மிக முக்கியமான விஷயம் இதுவே. டச்சு நீதிமன்றங்கள் ஒரு வணிக ஒப்பந்தத்தை அதன் வார்த்தைக்கு வார்த்தை அப்படியே படிப்பதில்லை. அவை ஒப்பந்தத்தின் வார்த்தைகளை மட்டுமல்ல, பேச்சுவார்த்தைகள், சம்பந்தப்பட்ட தரப்பினர், அவர்களின் நிபுணத்துவம் மற்றும் அந்த ஏற்பாட்டின் வணிக நோக்கம் ஆகியவற்றையும் கருத்தில் கொள்கின்றன. நன்கு ஆலோசனை பெற்ற இரண்டு வணிக நிறுவனங்களுக்கு இடையே, முழுமையான ஒப்பந்தப் பிரிவு மற்றும் இரு தரப்பிலும் தொழில்முறை வரைவுகளுடன், தீவிரமாகப் பேச்சுவார்த்தை நடத்தப்பட்ட ஒரு ஒப்பந்தம், அதன் வார்த்தைக்கு நெருக்கமாகப் படிக்கப்படும்; சமமற்ற தரப்பினருக்கு இடையேயான ஒரு சுருக்கமான ஒப்பந்தம் அவ்வாறு படிக்கப்படாது. உங்கள் ஒப்பந்தம் டச்சு சட்டத்தால் நிர்வகிக்கப்பட்டால், அதன் வணிகரீதியான தர்க்கத்தை முன்னுரைகளில் (recitals) வைக்கவும், ஏனெனில் அவை படிக்கப்படும்.

ஒப்பந்தம் இரண்டு மொழிகளில் இருக்கும் பட்சத்தில், எந்தப் பதிப்பு செல்லுபடியாகும் என்பதைக் குறிப்பிட்டு, அதையே உறுதியாகக் கடைப்பிடிக்கவும். இரண்டு பதிப்புகளும் சமமான நம்பகத்தன்மை கொண்டவை என்று கூறும் ஒரு ஷரத்து, வழக்காடலுக்கு வழிவகுக்கும். ஏனெனில், ஒரு வணிக ஒப்பந்தத்தின் எந்த இரண்டு மொழிபெயர்ப்புகளும் விளைவில் ஒரே மாதிரியாக இருப்பதில்லை.

தவறாகப் புரிந்துகொள்வதற்கான செலவு

நிதிச் சுமையானது சட்டக் கட்டணங்களுடன் மட்டும் நின்றுவிடுவதில்லை. போக்குவரத்து, காப்பீடு மற்றும் சுங்கச் செலவுகளின் தெளிவற்ற ஒதுக்கீடு, ஒவ்வொரு சரக்கு அனுப்புதலிலும் உண்மையான பண இழப்பை ஏற்படுத்துகிறது. அமல்படுத்த முடியாத அதிகார வரம்புப் பிரிவு என்பது இரண்டு நாடுகளில் இணையாக நடைபெறும் நடவடிக்கைகளைக் குறிக்கிறது. செல்லாத பொதுவான விதிமுறைகள் மற்றும் நிபந்தனைகளின் தொகுப்பு, ஒரே அடியில் உங்கள் பொறுப்பு வரம்பு, காலவரையறை மற்றும் உரிமைத் தக்கவைப்பு ஆகியவற்றை நீக்கிவிடுகிறது; இந்த நீக்கத்தின் மதிப்பு, பொதுவாக, அதை வெளிப்படுத்திய தகராறை விட மிகப் பெரியதாக இருக்கும்.

நற்பெயர் மற்றும் உறவு ரீதியான இழப்புகள் ஏற்படுகின்றன. வழக்குகளில் முடிவடையும் பெரும்பாலான வணிக உறவுகள், ஒரு சரத்தின் அர்த்தம் குறித்து இரு தரப்பினரும் முதலில் கருத்து வேறுபாடு கொண்ட தருணத்திலேயே சரிசெய்யக்கூடியவையாக இருந்தன. யார் அதிகக் கோபத்தில் இருக்கிறார்களோ அவர்களிடம் விட்டுவிடுவதை விட, ஒப்பந்தத்திலேயே ஒரு நடைமுறைக்கு உகந்த தீர்வுக்கான வழியை உருவாக்குவதே, கிடைக்கக்கூடிய இடர் மேலாண்மையின் மிகவும் மலிவான வடிவமாகும்.

முதல் தவறு: பொருந்தக்கூடிய சட்டத்தை அதிர்ஷ்டத்திற்கு விட்டுவிடுவது.

சட்டத் தேர்வுப் பிரிவு இல்லாத ஒரு ஒப்பந்தம் என்பது, ஆளும் சட்டம் இல்லாத ஒப்பந்தம் ஆகாது. அது, தகராறு எழுந்த பிறகு, வழக்கை விசாரிக்கும் எந்த நீதிமன்றத்தாலும் ஒரு முரண்பாட்டு விதியின் மூலம் அதன் ஆளும் சட்டம் தீர்மானிக்கப்படும் ஒரு ஒப்பந்தமாகும். ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திற்குள், அந்த விதியானது ஒப்பந்தக் கடமைகளுக்குப் பொருந்தக்கூடிய சட்டம் குறித்த ரோம் I ஒழுங்குமுறை ஆகும், மேலும் அது சுட்டிக்காட்டும் சட்டம் ஒரு உறுப்பு நாட்டின் சட்டமாக இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் டச்சு நீதிமன்றங்களில் அது பொருந்தும்.

நீ ஒன்றும் சொல்லாதபோது ரோம் I என்ன செய்கிறது

ரோம் I, சம்பந்தப்பட்ட தரப்பினருக்கு சட்டத்தைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கான சுதந்திரமான வாய்ப்பை வழங்குகிறது; இதை நீதிமன்றங்கள் மதிக்கின்றன. இந்தத் தேர்வு வெளிப்படையாகச் செய்யப்படலாம் அல்லது ஒப்பந்தத்தின் விதிமுறைகள் அல்லது சூழ்நிலைகளிலிருந்து தெளிவாகப் பின்பற்றப்படலாம். ஒரு தேர்வு இல்லாத பட்சத்தில், இந்த ஒழுங்குமுறை மிகவும் பொதுவான ஒப்பந்த வகைகளுக்கு நிலையான விதிகளைப் பயன்படுத்துகிறது. பொருட்கள் விற்பனைக்கான ஒப்பந்தம், விற்பனையாளர் வழக்கமாக வசிக்கும் நாட்டின் சட்டத்தால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது; சேவைகளுக்கான ஒப்பந்தம், சேவை வழங்குநர் வழக்கமாக வசிக்கும் நாட்டின் சட்டத்தால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது; விநியோக ஒப்பந்தம், விநியோகஸ்தர் வழக்கமாக வசிக்கும் நாட்டின் சட்டத்தால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது; உரிமையளிப்பு ஒப்பந்தம், உரிமையளிப்பவர் வழக்கமாக வசிக்கும் நாட்டின் சட்டத்தால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது. ஒப்பந்தம் இந்த வகைகளில் எதனுடனும் பொருந்தாத பட்சத்தில் மட்டுமே, எஞ்சிய சோதனையான சிறப்பியல்புச் செயல்பாடு நடைமுறைக்கு வருகிறது; ஒப்பந்தம் வெளிப்படையாக மற்றொரு நாட்டுடன் மிகவும் நெருக்கமாகத் தொடர்புடையதாக இருக்கும்போது ஒரு திருத்தம் செய்யப்படுகிறது.

மக்களை ஆச்சரியப்படுத்தும் இரண்டு விளைவுகள் ஏற்படுகின்றன. முதலாவதாக, பொருட்கள் விற்பனையில் மௌனம் வழங்குநருக்கும், சேவை ஒப்பந்தத்தில் சேவை அளிப்பவருக்கும் சாதகமாக அமைகிறது. எனவே, ஒரு ஜெர்மானிய விற்பனையாளரிடமிருந்து வாங்கும் போது இந்த விஷயத்தைத் தீர்க்காமல் விடும் ஒரு டச்சு வாங்குபவர், பொதுவாக ஜெர்மானியச் சட்டமே பொருந்தும் என்பதைக் காண்பார். இரண்டாவதாக, இயல்புநிலை விதிகள் அதிகார வரம்பு விதிகளைப் போல இருப்பதில்லை. எனவே, வெளிநாட்டுச் சட்டத்தைப் பயன்படுத்தும் ஒரு டச்சு நீதிமன்றத்தில் வழக்கை எதிர்கொள்ள நேரிடுவது முற்றிலும் சாத்தியமாகும். இது இரு தரப்பினரும் எதிர்பார்த்ததை விட மெதுவாகவும் அதிக செலவு மிக்கதாகவும் இருக்கும். சர்வதேச ஒப்பந்தங்களில் பொருந்தக்கூடிய சட்டம் குறித்த எங்கள் வழிகாட்டி , இந்த செயல்முறைகளை இன்னும் விரிவாக விளக்குகிறது.

நீங்கள் அதை விலக்காத வரையில், வியன்னா விற்பனை ஒப்பந்தம் பொருந்தும்.

சர்வதேச விற்பனை ஒப்பந்தங்களில் அடிக்கடி கவனிக்கப்படாத ஒரு விடயம், சர்வதேச சரக்கு விற்பனை ஒப்பந்தங்கள் மீதான ஐக்கிய நாடுகள் உடன்படிக்கை ஆகும். இது CISG அல்லது டச்சு நடைமுறையில் Weens Koopverdrag என அழைக்கப்படுகிறது. நெதர்லாந்து ஒரு ஒப்பந்த நாடாகும். இரு தரப்பினரும் தங்கள் வணிக இடங்களை ஒப்பந்த நாடுகளில் கொண்டிருக்கும்போது, ​​அல்லது முரண்பாட்டு விதிகள் ஒரு ஒப்பந்த நாட்டின் சட்டத்திற்கு வழிவகுக்கும்போது, ​​அந்த உடன்படிக்கை விற்பனை ஒப்பந்தத்திற்குத் தானாகவே பொருந்தும். டச்சு சட்டத்தைத் தேர்ந்தெடுப்பது இதை விலக்காது, ஏனெனில் அந்த உடன்படிக்கை டச்சு சட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகும்.

இந்த உடன்படிக்கையை விலக்கலாம், மேலும் பிரிவு 6 அதைத் தெளிவாகக் கூறுகிறது, ஆனால் அந்த விலக்கு கட்டாயம் செய்யப்பட வேண்டும். இந்த ஒப்பந்தம் நெதர்லாந்தின் சட்டத்தால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது என்று கூறும் ஒரு பிரிவு, CISG-ஐ அப்படியே நிலைநிறுத்துகிறது; இந்த ஒப்பந்தம் நெதர்லாந்தின் சட்டத்தால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது மற்றும் வியன்னா விற்பனை உடன்படிக்கையின் பொருந்தக்கூடிய தன்மை விலக்கப்பட்டுள்ளது என்று கூறும் ஒரு பிரிவு அவ்வாறு செய்வதில்லை. இந்த இரண்டில் நீங்கள் எதை விரும்புகிறீர்கள் என்பது தானாக நிகழும் முடிவை விட ஒரு வணிகரீதியான முடிவாகும். இந்த உடன்படிக்கையானது உண்மையான சர்வதேச வழக்குச் சட்டத் தொகுப்பையும், அடிப்படை மீறல் குறித்த நடைமுறைக்கு உகந்த ஒரு கருத்தையும், மற்றும் பொருட்களை ஆய்வு செய்து நியாயமான காலத்திற்குள் இணக்கமின்மை குறித்து அறிவிக்க வேண்டிய வாங்குபவரின் கடமையையும் கொண்டுள்ளது. டச்சு உள்நாட்டு விற்பனைச் சட்டம் ஒரு குறுகிய மற்றும் கடுமையான புகார் அளிக்கும் கடமையைக் கொண்டுள்ளது. விற்பனையாளர்கள் பெரும்பாலும் உள்நாட்டு முறையை விரும்புகிறார்கள்; வாங்குபவர்கள் அடிக்கடி இந்த உடன்படிக்கையை விரும்புகிறார்கள்.

நீங்கள் ஒப்பந்தம் மூலம் விலக முடியாத விதிகள்

சட்டத் தேர்வு வரம்பற்றது அல்ல. ரோம் I சட்டமானது, மன்றத்தின் மேலோங்கிய கட்டாய விதிகளைப் பாதுகாக்கிறது, மேலும் ஒப்பந்தம் நிறைவேற்றப்படும் நாட்டின் விதிகளைச் செயல்படுத்தவும் அனுமதிக்கிறது. இது நுகர்வோர் மற்றும் ஊழியர்கள் போன்ற சில வகை தரப்பினரையும் பாதுகாக்கிறது, இதன்மூலம் ஒரு சட்டத் தேர்வானது, அவர்களின் சொந்த நாட்டின் கட்டாய விதிகளின் பாதுகாப்பை அவர்களுக்கு மறுக்க முடியாது. ஒரு வணிகத்திலிருந்து வணிகத்திற்கான ஒப்பந்தத்தைப் பொறுத்தவரை, அந்தப் பாதுகாப்பு அரிதாகவே பொருந்தும், ஆனால் அண்டை நாடுகளின் சட்ட அமைப்புகள் பொருந்தும். போட்டிச் சட்டம், தடைகள் மற்றும் ஏற்றுமதிக் கட்டுப்பாடுகள், தயாரிப்புப் பாதுகாப்பு, பணமோசடித் தடுப்பு மற்றும் தரவுப் பாதுகாப்பு ஆகிய அனைத்தும் ஒப்பந்தத்தில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சட்டத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் பொருந்தும்.

வணிக முகமை என்பது ஒரு வழக்கமான பொறி. டச்சு சிவில் சட்டத்தில் செயல்படுத்தப்பட்ட, சுயதொழில் வணிக முகவர்கள் மீதான ஐரோப்பிய வழிகாட்டுதல், ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் செயல்படும் ஒரு முகவருக்கு, ஒப்பந்தம் முடிவுக்கு வரும்போது நற்பெயர் இழப்பீடு மற்றும் குறைந்தபட்ச அறிவிப்புக் காலங்களுக்கான உரிமையை வழங்குகிறது. மேலும், முகவர் ஒன்றியத்தில் பணிபுரியும் ஒரு உறுப்பினர் அல்லாத நாட்டின் சட்டத்தைத் தேர்ந்தெடுப்பதன் மூலம் அந்தப் பாதுகாப்புகளைத் தவிர்க்க முடியாது. ஒரு முகமை ஒப்பந்தமாக வரையப்பட்ட விநியோக ஒப்பந்தமோ, அல்லது விநியோக ஒப்பந்தம் போல் வேடமிட்ட ஒரு முகமை ஒப்பந்தமோ அதை மாற்றுவதில்லை: நீதிமன்றங்கள் அந்த உறவின் சாராம்சத்தையே பார்க்கின்றன. நீங்கள் கட்டமைப்புகளுக்கு இடையே தேர்வு செய்யும்போது, ​​பல்வேறு வகையான வணிக ஒப்பந்தங்கள் குறித்த எங்கள் கண்ணோட்டம் ஒவ்வொன்றின் விளைவுகளையும் விளக்குகிறது.

பிரிவை வரைதல்

பயன்படுத்தக்கூடிய ஒரு சட்டத் தேர்வுப் பிரிவு, ஒரு சட்டத்தைக் குறிப்பிடுகிறது, CISG பொருந்துமா என்பதைக் கூறுகிறது, ஆனால் வேறு எதையும் கூறுவதில்லை. ஒப்பந்தத்தின் வெவ்வேறு பகுதிகள் வெவ்வேறு சட்டங்களால் நிர்வகிக்கப்படும் வகையில் அதைப் பிரிப்பது ரோம் I சட்டத்தின் கீழ் அனுமதிக்கப்படுகிறது, ஆனால் அதன் சிக்கலான தன்மைக்கு அது ஒருபோதும் தகுதியானதல்ல. அடிப்படையான தேசிய சட்டம் இல்லாமல், சர்வதேச வர்த்தகச் சட்டத்தின் பொதுவான கோட்பாடுகளையோ அல்லது UNIDROIT கோட்பாடுகளையோ மட்டும் குறிப்பிடுவது நடுவர் மன்றத்தில் பலனளிக்கும், ஆனால் ஒரு மாநில நீதிமன்றத்தின் முன் அது உதவிகரமாக இருக்காது. மேலும், இரு தரப்பினருடனோ அல்லது பரிவர்த்தனையுடனோ எந்தத் தொடர்பும் இல்லாத ஒரு நாட்டின் சட்டத்தைத் தேர்ந்தெடுப்பது செல்லுபடியாகும், ஆனால் அதன் பொருள் என்னவென்றால், உள்ளூர் வழக்கறிஞரை நியமிக்காமல் எந்தவொரு கேள்விக்கும் இரு தரப்பினரின் வழக்கறிஞர்களுக்கும் பதில் தெரியாது என்பதாகும்.

இரண்டாவது தவறு: அமல்படுத்தக்கூடிய ஒரு முடிவை வழங்க முடியாத ஒரு தகராறு தீர்வுப் பிரிவு.

ஒரு தகராறு தீர்வுப் பிரிவின் அளவுகோல், அது அதிகாரப்பூர்வமாகத் தோன்றுகிறதா என்பதல்ல, மாறாக அது உருவாக்கும் முடிவை எதிர் தரப்பினரின் சொத்துக்களுக்கு எதிராகச் செயல்படுத்த முடியுமா என்பதுதான். அந்தக் கேள்விக்கு ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திற்கு உள்ளேயும் வெளியேயும் வெவ்வேறு பதில்கள் உள்ளன, மேலும் இந்த வேறுபாடே வரைவின் வழிகாட்டியாக அமைய வேண்டும்.

ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திற்குள் நீதிமன்றத்தைத் தேர்ந்தெடுப்பது

ஒன்றியத்திற்குள், அதிகார வரம்பானது பிரஸ்ஸல்ஸ் I மறுசீரமைக்கப்பட்ட ஒழுங்குமுறையால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது. ஒரு உறுப்பு நாட்டின் நீதிமன்றங்களுக்கு அதிகார வரம்பு உண்டு என்று தரப்பினர் ஒப்புக்கொள்ளலாம், மேலும் அவர்கள் வேறுவிதமாகக் கூறாத வரையில் அத்தகைய ஒப்பந்தம் பிரத்தியேகமானதாகும். அதன் வடிவத் தேவைகள் முக்கியமானவை: அந்த ஒப்பந்தம் எழுத்துப்பூர்வமாகவோ அல்லது எழுத்துப்பூர்வமாகச் சான்றளிக்கப்பட்டோ இருக்க வேண்டும், அல்லது தரப்பினர் தங்களுக்குள் ஏற்படுத்திக்கொண்ட நடைமுறைகளுக்கு இணக்கமான வடிவத்தில் இருக்க வேண்டும், அல்லது தரப்பினர் அறிந்திருந்த அல்லது அறிந்திருக்க வேண்டிய சர்வதேச வர்த்தகப் பழக்கவழக்கத்திற்கு இணக்கமான வடிவத்தில் இருக்க வேண்டும். மற்ற தரப்பினருக்கு ஒருபோதும் வழங்கப்படாத பொதுவான சொற்களுக்குள் புதைக்கப்பட்ட ஒரு அதிகார வரம்புப் பிரிவு, சரியாக இந்த ஒரு விஷயத்தில் பலவீனமானதாகும்.

நீதிமன்றத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கும் வாய்ப்பு இல்லாத இடங்களில், இந்த ஒழுங்குமுறையானது ஒரு பொது விதியாக, வாதிக்கு பிரதிவாதியின் வசிப்பிடத்தையும், ஒப்பந்தங்களைப் பொறுத்தவரை, கேள்விக்குரிய கடமை நிறைவேற்றப்படும் இடத்தையும் வழங்குகிறது: அதாவது, பொருட்கள் விற்பனைக்கு அவை விநியோகிக்கப்பட்ட இடம் மற்றும் ஒரு சேவை ஒப்பந்தத்திற்கு, சேவைகள் வழங்கப்பட்ட அல்லது வழங்கப்பட்டிருக்க வேண்டிய இடம். இதனால்தான், பிரான்சுக்கு பொருட்களை விநியோகிக்கும் ஒரு டச்சு விநியோகஸ்தரின் விலைப்பட்டியல்கள் டச்சு சட்டத்தைக் குறிப்பிட்டிருந்தாலும், அவர் ஒரு பிரெஞ்சு நீதிமன்றத்தின் முன் நிறுத்தப்பட நேரிடலாம்.

இந்த ஒழுங்குமுறையின் பெரும் நன்மை அதன் அமலாக்கம் ஆகும். ஒரு உறுப்பு நாட்டில் வழங்கப்படும் தீர்ப்பு, மற்ற நாடுகளில் எந்தவொரு சிறப்பு நடைமுறையுமின்றி அங்கீகரிக்கப்படுகிறது, மேலும் அமலாக்கத்தன்மைக்கான அறிவிப்பு இல்லாமலேயே அதனைச் செயல்படுத்த முடியும். நடைமுறையில், ஒரு டச்சுத் தீர்ப்பை, அந்தத் தீர்ப்பு மற்றும் ஒரு சான்றிதழின் அடிப்படையில் ஸ்பெயின் அல்லது போலந்தில் அமல்படுத்த முடியும். ஒன்றியத்திற்கு வெளியே இதற்கு ஒப்பான எதுவும் இல்லை.

ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திற்கு வெளியே அமலாக்கம்

இங்குதான் பெரும்பாலான ஒப்பந்தங்கள் மிகவும் பலவீனமாக உள்ளன. டச்சு நடைமுறைச் சட்டத்தின் கீழ், ஒரு உடன்படிக்கை அல்லது ஐரோப்பிய ஒழுங்குமுறை அதற்கு வழிவகை செய்யாத வரையில், ஒரு வெளிநாட்டுத் தீர்ப்பை நெதர்லாந்தில் எளிமையாக அமல்படுத்த முடியாது. டச்சு உரிமையியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் 431-வது பிரிவு இந்த விதியைக் கூறி, ஒரு மாற்று வழியையும் வழங்குகிறது: அந்த வழக்கை மீண்டும் டச்சு நீதிமன்றத்தின் முன் கொண்டு வரலாம். வெளிநாட்டு நீதிமன்றத்திற்கு சர்வதேச அளவில் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய அதிகார வரம்பு அடிப்படை இருந்தாலோ, நடவடிக்கைகள் அடிப்படை சட்ட நடைமுறைத் தரங்களைப் பூர்த்தி செய்தாலோ, அந்தத் தீர்ப்பு டச்சு பொதுக் கொள்கையுடன் முரண்படாமல் இருந்தாலோ, மற்றும் அது அதே தரப்பினருக்கு இடையேயான முந்தைய தீர்ப்புடன் முரண்படாமல் இருந்தாலோ, நடைமுறையில் அந்த டச்சு நீதிமன்றம் வெளிநாட்டுத் தீர்ப்பை ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடும். இது சாத்தியமானதே, ஆனால் இது இரண்டாவது கட்ட நடவடிக்கையாகும், அதனுடன் தொடர்புடைய செலவு மற்றும் தாமதத்தையும் இது ஏற்படுத்தும். மேலும், வெளிநாட்டில் எடுக்கப்பட்ட ஒரு டச்சுத் தீர்ப்புக்கும் இதன் நேர்மாறான நிலை பொருந்தும்.

இரண்டு ஹேக் உடன்படிக்கைகள் இந்த இடைவெளியைக் குறைக்கின்றன. 2005 ஆம் ஆண்டின் நீதிமன்றத் தேர்வு ஒப்பந்தங்கள் மீதான உடன்படிக்கையானது ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தைக் கட்டுப்படுத்துகிறது மற்றும் ஒப்பந்த நாடுகள் பிரத்தியேக நீதிமன்றத் தேர்வு ஒப்பந்தங்களுக்குச் செயல்வடிவம் கொடுக்கவும், அதன் விளைவாக வரும் தீர்ப்புகளை அங்கீகரிக்கவும் கோருகிறது. 2023 செப்டம்பர் 1 அன்று ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திற்கு நடைமுறைக்கு வந்த 2019 ஆம் ஆண்டின் தீர்ப்புகள் மீதான உடன்படிக்கையானது, அதில் இணைந்துள்ள நாடுகளுக்கு இடையே அங்கீகாரத்தையும் அமலாக்கத்தையும் இன்னும் பரந்த அளவில் விரிவுபடுத்துகிறது. இரண்டுமே பயனுள்ளவை, ஆனால் ஒப்பந்த நாடுகளின் பட்டியல் நியூயார்க் உடன்படிக்கையின் உறுப்பினர் எண்ணிக்கையை விட மிகவும் குறைவாகவே உள்ளது, எனவே ஒன்றியத்திற்கு வெளியே உள்ள ஒரு எதிர் தரப்பினருக்கு நடைமுறைத் தீர்வு பொதுவாக நடுவர் தீர்ப்பே ஆகும். அதிகார வரம்பு மற்றும் அமலாக்கச் சிக்கல்களைத் தவிர்ப்பது எப்படி என்பது குறித்த எங்கள் வழிகாட்டி , கையொப்பமிடுவதற்கு முன் மேற்கொள்ள வேண்டிய சோதனைகளை விவரிக்கிறது.

நடுவர் மன்றம் மற்றும் நியூயார்க் மாநாடு

சர்வதேச ஒப்பந்தங்களில், முதன்மையாக அமலாக்கத்திற்காக நடுவர் தீர்ப்பு முறை தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறது. வெளிநாட்டு நடுவர் தீர்ப்புகளை அங்கீகரித்தல் மற்றும் அமல்படுத்துதல் தொடர்பான 1958 ஆம் ஆண்டின் நியூயார்க் உடன்படிக்கையானது, கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு குறிப்பிடத்தக்க வர்த்தக நாட்டையும் உள்ளடக்கிய 160-க்கும் மேற்பட்ட நாடுகளைக் கட்டுப்படுத்துகிறது. மேலும், ஒரு குறுகிய மற்றும் குறுகிய மறுப்புக் காரணங்களின் பட்டியலுக்கு மட்டுமே உட்பட்டு, நடுவர் தீர்ப்பு ஒப்பந்தங்களை அங்கீகரிக்கவும், தீர்ப்புகளை அமல்படுத்தவும் அவற்றின் நீதிமன்றங்களைக் கட்டாயப்படுத்துகிறது. நெதர்லாந்துடன் தீர்ப்புகள் தொடர்பான உடன்படிக்கை இல்லாத ஒரு நாட்டின் எதிர் தரப்பினருடனான ஒப்பந்தத்தைப் பொறுத்தவரை, உண்மையில் வசூலிக்கக்கூடிய ஒரு முடிவைப் பெறுவதற்கான ஒரே யதார்த்தமான வழி பெரும்பாலும் நடுவர் தீர்ப்புப் பிரிவாகவே உள்ளது.

டச்சு நடுவர் சட்டம், உரிமையியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் நான்காம் புத்தகத்தில் வகுக்கப்பட்டுள்ளது மற்றும் 2015-ல் நவீனமயமாக்கப்பட்டது. நெதர்லாந்து நடுவர் நிறுவனம் தனது சொந்த விதிகளின் கீழ் நடுவர் நடவடிக்கைகளை நிர்வகிக்கிறது மற்றும் இதுவே வழக்கமான உள்நாட்டுத் தேர்வாகும்; பெரிய எல்லை தாண்டிய பரிவர்த்தனைகளில் ஐ.சி.சி (ICC), எல்.சி.ஐ.ஏ (LCIA) மற்றும் குறிப்பிட்ட துறைகளுக்கான சிறப்பு நிறுவனங்கள் பொதுவாகக் காணப்படுகின்றன. நீங்கள் எதைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும், அந்த விதிமுறை செயல்பட நான்கு விஷயங்கள் தேவை: நிறுவனம் மற்றும் அதன் விதிகள், நடுவர் நடைபெறும் இடம், நடுவர்களின் எண்ணிக்கை மற்றும் மொழி. நடுவர் நடைபெறும் இடத்தைக் குறிப்பிடாமல் விடுவது மிகவும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் ஒரு குறைபாடாகும், ஏனெனில் அந்த இடமே மேற்பார்வை நீதிமன்றத்தையும், நடுவர் நடவடிக்கையை நிர்வகிக்கும் சட்டத்தையும் தீர்மானிக்கிறது.

நடுவர் தீர்ப்பு தானாகவே மலிவானதாகவோ அல்லது வேகமானதாகவோ ஆகிவிடாது. சம்பந்தப்பட்ட தரப்பினர் தீர்ப்பாயத்திற்கும் நிறுவனத்திற்கும் கட்டணம் செலுத்துகின்றனர்; வழக்கின் தகுதியின் அடிப்படையில் நடைமுறையில் மேல்முறையீடு செய்ய இயலாது; மேலும், ஒரு தீர்ப்பை வரையறுக்கப்பட்ட சில காரணங்களுக்காக மட்டுமே ரத்து செய்ய முடியும். இவை குறைபாடுகளை விட சிறப்பம்சங்களே ஆகும். ஆனால், இரண்டாவது கருத்தைக் கேட்கும் உரிமையை விட, இரகசியத்தன்மை, தொழில்நுட்ப நிபுணத்துவம் மற்றும் எல்லை கடந்த அமலாக்கம் ஆகியவை அதிக முக்கியத்துவம் பெறும் ஒப்பந்தங்களுக்கு நடுவர் தீர்ப்பு முறை பொருந்தும் என்பதையே இவை உணர்த்துகின்றன. உறவைப் பேணுவது மதிப்புமிக்கதாக இருக்கும் பட்சத்தில், நடுவர் தீர்ப்புக்கு முன்னர் பேச்சுவார்த்தை மற்றும் பின்னர் மத்தியஸ்தம் தேவைப்படும் ஒரு படிநிலை நிபந்தனை விவேகமானதாகும், ஆனால் அந்தப் படிநிலைகளுக்கு காலக்கெடு இருக்க வேண்டும். காலவரையறையின்றி, மறுப்பதற்கு எந்த விளைவும் இன்றி, சம்பந்தப்பட்ட தரப்பினர் தகராறுகளை இணக்கமாகத் தீர்க்க வேண்டும் என்று கோரும் ஒரு நிபந்தனை, தாமதத்தைத் தவிர வேறு எதையும் சாதிப்பதில்லை.

நெதர்லாந்து வர்த்தக நீதிமன்றம்

அரசு நீதிமன்றத்தை விரும்பும், ஆனால் டச்சு மொழி நடைமுறையை விரும்பாத தரப்பினருக்கு, நெதர்லாந்து வர்த்தக நீதிமன்றம் Amsterdam 1 ஜனவரி 2019 முதல், இது சர்வதேச வர்த்தகத் தகராறுகளை ஆங்கிலத்தில் விசாரித்து வருகிறது; மேலும், ஆங்கிலத்தில் ஒரு சிறப்பு அமர்வும் ஒரு மேல்முறையீட்டு நீதிமன்றமும் உள்ளன. இதற்குத் தரப்பினர் வெளிப்படையாகவும் எழுத்துப்பூர்வமாகவும் ஒப்புக்கொண்டிருக்க வேண்டும்; இது சாதாரண நீதிமன்றங்களை விட அதிக நீதிமன்றக் கட்டணங்களை வசூலிக்கிறது; மேலும், இதன் தீர்ப்புகள் பிரஸ்ஸல்ஸ் I மறுசீரமைக்கப்பட்ட ஒழுங்குமுறையின் கீழ் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திற்குள் வழக்கமான முறையில் புழக்கத்தில் உள்ளன. ஒரு டச்சுத் தரப்பினருக்கும் மற்றொரு ஐரோப்பியத் தரப்பினருக்கும் இடையிலான தகராறுக்கு, இது பெரும்பாலும் நடுவர் தீர்ப்பை விட ஒரு சிறந்த தீர்வாக அமைகிறது, மேலும் இது குறித்த எங்கள் கண்ணோட்டம்... டச்சு சட்டத்தின் கீழ் வழக்கு சாதாரண வழித்தடம் எவ்வாறு ஒப்பிடப்படுகிறது என்பதை விளக்குகிறது.

மூன்றாவது தவறு: சட்டப்பூர்வ விதிகளைப் புறக்கணிக்கும் கட்டண விதிமுறைகள்.

பணம் செலுத்தும் நிபந்தனைகள் பொதுவாக, சம்பந்தப்பட்ட தரப்பினர் ஒரு வெற்றுத் தாளில் எழுதுவது போல வரைவு செய்யப்படுகின்றன. ஆனால், அவை அப்படிப்பட்டவை அல்ல. வணிகங்களுக்கு இடையிலான ஒப்பந்தங்களைப் பொறுத்தவரை, ஐரோப்பிய மற்றும் டச்சுச் சட்டங்கள் ஏற்கனவே தாமதமாகப் பணம் செலுத்துவதை ஒழுங்குபடுத்துகின்றன; மேலும், அவ்வாறு குறிப்பிடாமல் அந்த விதிகளிலிருந்து விலகிச் செல்லும் ஒரு நிபந்தனையானது, எந்த விதிமுறை பொருந்தும் என்பது குறித்த குழப்பத்தை மட்டுமே உருவாக்குகிறது.

செலுத்தும் காலங்கள், சட்டரீதியான வணிக வட்டி மற்றும் மீட்புச் செலவுகள்

வணிகப் பரிவர்த்தனைகளில் தாமதமாகப் பணம் செலுத்துவதைத் தடுப்பதற்கான ஐரோப்பிய வழிகாட்டுதல், டச்சு சிவில் சட்டத்தில் செயல்படுத்தப்படுகிறது. நடைமுறையில் மூன்று விதிகள் முக்கியமானவை. பணம் செலுத்துவதற்கான கால அவகாசம் இல்லை என்று சம்பந்தப்பட்ட தரப்பினர் ஒப்புக்கொண்டால், விலைப்பட்டியல் அல்லது பொருட்கள் அல்லது சேவைகளைப் பெற்ற முப்பது நாட்களுக்குள், இவற்றில் எது பிந்தையதோ, அதற்குள் பணம் செலுத்தப்பட வேண்டும். வணிகங்களுக்கு இடையே நீண்ட கால அவகாசத்திற்கு ஒப்புக்கொள்ளலாம், ஆனால் சிவில் சட்டம் அதை அறுபது நாட்களுக்குள் கட்டுப்படுத்துகிறது; ஒரு நீண்ட கால அவகாசம் வெளிப்படையாக ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டு, அது கடனளிப்பவருக்கு வெளிப்படையாக நியாயமற்றதாக இல்லாத பட்சத்தில் இது பொருந்தும். ஒரு பொது அதிகார அமைப்புக்கு எதிராக, இந்த உச்சவரம்பு முப்பது நாட்கள் ஆகும். மேலும், கடனாளி தாமதமாகப் பணம் செலுத்தியவுடன், நினைவூட்டல் தேவையின்றி, சட்டத்தின் செயல்பாட்டின் மூலம் சட்டப்பூர்வ வணிக வட்டி கணக்கிடப்படும்.

சட்டப்பூர்வ வணிக வட்டியானது, வணிகம் அல்லாத கடமைகளுக்குப் பொருந்தும் சாதாரண சட்டப்பூர்வ வட்டியிலிருந்து வேறுபட்டது. இது கணிசமாக அதிகமாகும், மேலும் ஒவ்வொரு அரையாண்டுக்குமான வட்டி விகிதம் அரசாங்கத்தால் நிர்ணயிக்கப்பட்டு வெளியிடப்படுகிறது; சட்டப்பூர்வமான விகிதத்தை மாற்றுவதற்கு நீங்கள் விரும்பினால் தவிர, ஒப்பந்தத்தில் ஒரு புதிய விகிதத்தை எழுத வேண்டாம். மேலும், ஒப்பந்தத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள விகிதம் உண்மையாகவே அதிகமாக உள்ளதா என்பதைச் சரிபார்க்கவும், ஏனெனில் குறைந்த விகிதம் சட்டப்பூர்வமான குறைந்தபட்ச விகிதத்திற்கு ஆதரவாகப் புறக்கணிக்கப்படும். கூடுதலாக, கடனளிப்பவர் நீதிமன்றத்திற்கு வெளியே வசூலிக்கும் செலவுகளுக்கு, அவற்றை நிரூபிக்கத் தேவையின்றி, ஒரு நிலையான குறைந்தபட்சத் தொகையைப் பெற உரிமை உண்டு, இதுவும் ஒழுங்குமுறையால் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது.

வரைவுப் பாடம் நேரடியானது. விலைப்பட்டியலை எப்போது அனுப்பலாம், அதில் என்னென்ன இருக்க வேண்டும், பணம் எப்போது செலுத்தப்பட வேண்டும், எந்த நாணயத்தில் மற்றும் எந்தக் கணக்கிற்கு, மேலும் வட்டி என்பது சட்டப்பூர்வமான வணிக விகிதமா அல்லது அதிக ஒப்பந்த விகிதமா என்பதைக் குறிப்பிட வேண்டும். 'பணி முடிந்தவுடன் பணம் செலுத்துதல்' போன்ற தெளிவற்ற தன்மையே வசூல் தகராறுகளுக்கு மிகவும் பொதுவான காரணமாகும், ஏனெனில் பணி நிறைவு குறித்துத்தான் இரு தரப்பினரும் முரண்படுகின்றனர். மறைக்கப்பட்ட சட்டச் சிக்கல்கள் இல்லாமல் ஒரு ஒப்பந்தத்தில் கையொப்பமிடுவது எப்படி என்பது குறித்த எங்கள் வழிகாட்டி , சுற்றியுள்ள பிரிவுகளில் உள்ள பொறிகளை விளக்குகிறது.

பாதுகாப்பு: உரிமைத் தக்கவைப்பு, உத்தரவாதங்கள் மற்றும் முன்பணங்கள்

டச்சு சட்டம், பல சர்வதேச ஒப்பந்தங்களில் பயன்படுத்தத் தவறும் ஒரு வலுவான மற்றும் மலிவான பாதுகாப்பு உரிமையை ஒரு விநியோகஸ்தருக்கு வழங்குகிறது. உரிமைத் தக்கவைப்பு (eigendomsvoorbehoud) என்பது, பணம் செலுத்தப்படும் வரை விநியோகிக்கப்பட்ட பொருட்களின் உரிமையை விற்பனையாளர் தக்கவைத்துக் கொள்ள அனுமதிக்கிறது. மேலும், இது வாங்குபவரின் திவால்நிலைக்குப் பிறகும் நீடிக்கும், எனவே பொருட்களை ஒரு சாதாரண உரிமைகோரலாகக் கருதாமல், அறங்காவலரிடமிருந்து திரும்பப் பெற முடியும். இது முன்கூட்டியே, குறிப்பாக பொதுவான விதிமுறைகளில், ஒப்புக்கொள்ளப்பட வேண்டும், மேலும் இது கவனமாக வரைவு செய்யப்பட வேண்டும்: உறவிலிருந்து எழும் அனைத்து உரிமைகோரல்களையும் உள்ளடக்கிய ஒரு நீட்டிக்கப்பட்ட உரிமைத் தக்கவைப்பு, டச்சு சட்டத்தின் கீழ் சில வரம்புகளுக்குள் செல்லுபடியாகும், அதேசமயம் பதப்படுத்தப்பட்ட அல்லது கலக்கப்பட்ட பொருட்களுக்கு உரிமையை நீட்டிப்பதாகக் கூறும் ஒரு பிரிவு பொதுவாக செல்லுபடியாகாது. நெதர்லாந்தை விட்டு வெளியேறும் பொருட்களுக்கு எதிரான இதன் செயல்திறன், பொருட்கள் அமைந்துள்ள நாட்டின் சட்டத்தைப் பொறுத்தது, எனவே பொருட்கள் எங்கு செல்கின்றன என்பதை அறிந்துகொள்வது அவசியமாகும்.

உரிமைத் தக்கவைப்புக்கு அப்பால், வழக்கமான ஆவணங்களாக வங்கி உத்தரவாதம், தாய் நிறுவன உத்தரவாதம், ஆவணக் கடன் கடிதம் மற்றும் மைல்கற்களுக்கு எதிராக தவணைகளில் பணம் செலுத்துதல் ஆகியவை உள்ளன. முன்பணங்கள் மற்றும் வைப்புத்தொகைகள், அவை திருப்பித் தரப்படக்கூடியவையா மற்றும் எந்தச் சூழ்நிலைகளில் திருப்பித் தரப்படும் என்பதைத் தெளிவாகக் குறிப்பிட வேண்டும், ஏனெனில் வைப்புத்தொகையைப் பறிமுதல் செய்யும் இயல்புநிலை விதி எதுவும் டச்சு சட்டத்தில் இல்லை. ஒப்பந்தத்தை ரத்து செய்யும்போது விற்பனையாளர் பணத்தைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதே நோக்கமாக இருந்தால், ஒப்பந்தத்தில் அதைக் குறிப்பிட வேண்டும், மேலும் கீழே குறிப்பிடப்பட்டுள்ள காரணங்களுக்காக, அது அபராதமாக இல்லாமல், ரத்து செய்வதற்கான ஒரு நிலையான தொகையாக வரையப்பட வேண்டும். எதிர் தரப்பினரின் கடன் தீர்க்கும் திறன் சந்தேகத்திற்குரியதாக இருக்கும்போது, ​​ஆபத்து என்பது வெறும் கோட்பாட்டு ரீதியானது அல்ல: உங்கள் ஒப்பந்தப் பங்குதாரரின் திவால்நிலை குறித்த எங்கள் வழிகாட்டி , திவால்நிலைக்குப் பிறகும் எது நீடிக்கும், எது நீடிக்காது என்பதை விளக்குகிறது.

நாணயம், குறியீடாக்கம் மற்றும் நீண்ட கால விலை அபாயம்

ஓராண்டுக்கும் மேலாக நீடிக்கும் ஒரு ஒப்பந்தத்தில், விலை என்பது ஒரு எண் மட்டுமல்லாது, அது ஒரு இடர் ஒதுக்கீடும் ஆகும். ஒரு கணக்கு நாணயத்தையும் ஒரு செலுத்து நாணயத்தையும் குறிப்பிடுங்கள், மேலும் மாற்று விகிதச் செலவையும் வங்கிக் கட்டணங்களையும் யார் ஏற்கிறார்கள் என்றும் கூறுங்கள். மாற்று விகித இடர் பகிரப்பட வேண்டுமானால், குறிப்பு விகிதம், அதன் மூலம் மற்றும் அது கணக்கிடப்படும் நேரத்தை வரையறுக்கவும், ஏனெனில் ஒரு மத்திய வங்கியின் குறிப்பு விகிதத்திற்கும் ஒரு வணிக விகிதத்திற்கும் இடையிலான வேறுபாடு ஒரு பெரிய விலைப்பட்டியலில் உள்ள உண்மையான பணமாகும்.

குறியீட்டு விதிகள், வெளியிடப்பட்ட ஒரு குறியீட்டின் பெயரைக் குறிப்பிட வேண்டும், அடிப்படைக் காலம், மறுஆய்வுத் தேதி மற்றும் சூத்திரத்தைக் குறிப்பிட வேண்டும், மேலும் குறியீடு வெளியிடப்படுவது நிறுத்தப்பட்டால் என்ன நடக்கும் என்பதையும் கூற வேண்டும். ஒரு தரப்பினர் தங்கள் விருப்பப்படி விலைகளைச் சரிசெய்ய அனுமதிக்கும் வரையறுக்கப்படாத விதிகள் வணிகங்களுக்கு இடையில் செயல்படுத்தக்கூடியவை, ஆனால் டச்சு சட்டம் ஒவ்வொரு ஒப்பந்தத்திற்கும் பயன்படுத்தும் நியாயம் மற்றும் நேர்மையின் தேவைகளுடன் அவை சரியாகப் பொருந்தவில்லை, மேலும் ஒரு நீதிமன்றம் அவற்றை குறுகிய கண்ணோட்டத்தில் பார்க்கும். ஒரு தரப்பினருக்கு முழு சுதந்திரம் அளிக்கும் விதியை விட, வரையறுக்கப்பட்ட வரம்பு மீறப்பட்டால் மறுபேச்சுவார்த்தைக்கு அனுமதிக்கும் மற்றும் மறுபேச்சுவார்த்தை தோல்வியுற்றால் அறிவிப்பு மூலம் ஒப்பந்தத்தை ரத்து செய்யும் உரிமையைக் கொண்ட ஒரு விதி மிகவும் வலுவானது. மேலும், எதிர் தரப்பினர் ஒரு வணிகத்தின் போக்கில் செயல்படாத இடங்களில், டச்சு ஒப்பந்தச் சட்டத்தில் உள்ள நுகர்வோர் பாதுகாப்பு விதிகள் இன்னும் கடுமையாக உள்ளன என்பதையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

நான்காவது தவறு: பணிநீக்கமும் தவிர்க்க முடியாத சூழ்நிலைகளும் தவறான மாதிரியில் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளன.

டச்சு சட்டத்தில் ஒப்பந்த முறிவு என்பதற்கு ஒரே ஒரு கருத்தாக்கம் இல்லை. அதில் பல கருத்தாக்கங்கள் உள்ளன, மேலும் அவற்றுக்கு வெவ்வேறு தேவைகளும் வெவ்வேறு விளைவுகளும் உண்டு. பொதுச் சட்ட முறைக்காக எழுதப்பட்ட வார்ப்புருக்கள் அவற்றை ஒரே பிரிவாகச் சுருக்கிவிடுகின்றன, அதன் விளைவாக, அதைப் பயன்படுத்தும் தரப்பினர் எதிர்பார்ப்பதை அது பெரும்பாலும் செய்வதில்லை.

மீறலுக்கான ரத்துசெய்தலுக்கு முதலில் இயல்புநிலை தேவைப்படுகிறது.

ஒரு தரப்பினர் தங்கள் கடமையைச் செய்யத் தவறும்போதெல்லாம், உரிமையியல் சட்டத்தின் கீழ் ஒப்பந்த மீறலுக்கான ரத்து (ontbinding) சாத்தியமாகும்; ஆனால், அந்தத் தவறு நியாயப்படுத்த முடியாத அளவுக்கு மிகச் சிறியதாக இருந்தால் இது பொருந்தாது. இதில் உள்ள முக்கியமான நிபந்தனை என்னவென்றால், கடமையைச் செய்வது இன்னும் சாத்தியமாக இருக்கும் பட்சத்தில், எதிர் தரப்பினர் முதலில் தவறு செய்திருக்க வேண்டும் (verzuim). மேலும், கடமையைச் செய்வதற்கு ஒரு நியாயமான கால அவகாசத்தை வழங்கும் எழுத்துப்பூர்வமான தவறு அறிவிப்புக்குப் (ingebrekestelling) பிறகே பொதுவாக அந்தத் தவறு ஏற்படுகிறது. அந்த அறிவிப்பைத் தவிர்ப்பது டச்சு வர்த்தகத் தகராறுகளில் செய்யப்படும் மிகவும் பொதுவான நடைமுறைத் தவறாகும், மேலும் அது ஒரு நல்ல கோரிக்கையை ஒரு மோசமான கோரிக்கையாக மாற்றிவிடுகிறது.

விதிவிலக்குகள் உள்ளன. அவ்வாறு ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட ஒரு குறிப்பிட்ட காலக்கெடு கடந்துவிட்டாலோ, செயல்திறன் நிரந்தரமாக சாத்தியமற்றதாகிவிட்டாலோ, அல்லது கடனாளி தனது செயல்திறனை நிறைவேற்றப் போவதில்லை என்பதைத் தெளிவுபடுத்திவிட்டாலோ, எந்த அறிவிப்பும் தேவையில்லை. ஒரு ஒப்பந்தம், குறிப்பிட்ட மீறல்கள் மற்ற தரப்பினரைத் தானாகவே தவறு செய்தவராக ஆக்கும் என்றும் நிபந்தனை விதிக்கலாம்; அவ்வாறு செய்வது, பொதுவாக அதற்காகச் செலவிடப்படும் இரண்டு வரிகளுக்கு மதிப்புள்ளதாக இருக்கும். ஒரு ஒப்பந்தம் விவேகமாகச் செய்யக்கூடாதது என்னவென்றால், ஒப்பந்தம் முடிவுக்கு வந்துவிட்டதாகக் கூறி ஒரு மின்னஞ்சல் அனுப்புவதன் மூலம் ரத்துசெய்தல் நிகழ்ந்துவிடும் என்று கருதுவதாகும்: அவ்வாறு கட்டுப்படுத்தும் செயல், இரு தரப்பினரும் தாங்கள் பெற்றதைத் திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டும் என்பதாகும், இது பெரும்பாலும் ஒப்பந்தத்தை ரத்து செய்யும் தரப்பினர் விரும்புவதாக இருப்பதில்லை.

தொடரும் உறவை முறித்தல்

காலவரையற்ற தொடர் ஒப்பந்தம் (duurovereenkomst), கொள்கையளவில், ஒப்பந்தத்தில் அதைப் பற்றி எதுவும் கூறப்படாதபோதும், அறிவிப்பு மூலம் முடிவுக்குக் கொண்டுவரப்படலாம். ஆனால் டச்சு வழக்குச் சட்டம், அந்த உரிமையை நியாயத்தன்மை மற்றும் நேர்மையின் தேவைகளுக்கு உட்பட்டதாக ஆக்குகிறது: உறவின் கால அளவு, மற்ற தரப்பினர் செய்துள்ள முதலீடுகள் மற்றும் ஒப்பந்தத்தை அவர்கள் சார்ந்திருக்கும் தன்மை ஆகியவற்றைப் பொறுத்து, ஒரு நீதிமன்றம் போதுமான நீண்ட அறிவிப்புக் காலம், ஒரு வலுவான காரணம் அல்லது இழப்பீடு ஆகியவற்றைக் கோரலாம். பத்து ஆண்டுகளாக ஒரு சந்தையை உருவாக்கிய ஒரு விநியோகஸ்தரை, ஒப்பந்தத்தில் அதுபற்றி எதுவும் கூறப்படவில்லை என்ற ஒரே காரணத்திற்காக, முப்பது நாட்கள் அறிவிப்பில் பணிநீக்கம் செய்ய முடியாது.

அதற்கான தீர்வு, அதை ஒழுங்குபடுத்துவதே ஆகும். அறிவிப்புக் காலத்தை எழுத்துப்பூர்வமாகத் தெளிவாகவும், வரையறுக்கப்பட்ட விநியோக முறையுடனும் நிர்ணயித்து, எந்த நிகழ்வுகள் உடனடி ஒப்பந்த முறிவுக்கு வழிவகுக்கும் என்பதைக் குறிப்பிட்டு, அதன் பிறகு என்ன நடக்கும் என்பதைக் கையாளுங்கள்: செய்யப்பட்ட பணிக்கான ஊதியம், பொருட்கள் மற்றும் இரகசியத் தகவல்களைத் திரும்ப அளித்தல், ஏற்கனவே உள்ள ஆர்டர்களை முடிவுக்குக் கொண்டுவருதல், மற்றும் எந்தப் பிரிவுகள் தொடர்ந்து செல்லுபடியாகும் என்பனவற்றைக் கவனியுங்கள். ஒப்பந்த முறிவு மற்றும் அறிவிப்புக் காலங்கள் குறித்த எங்கள் வழிகாட்டி அதன் செயல்பாட்டு முறைகளைக் கையாளுகிறது. மேலும், வசதிக்கான ஒப்பந்த முறிவுக்கும், ஒப்பந்த மீறலுக்கான ரத்துக்கும் இடையே ஒப்பந்தம் தெளிவாக வேறுபடுத்திக் காட்ட வேண்டும், அப்போதுதான் தற்செயலாக ஒன்றுக்குப் பதிலாக மற்றொன்று பயன்படுத்தப்படாது.

தவிர்க்க முடியாத நிகழ்வுகள் மற்றும் எதிர்பாராத சூழ்நிலைகள்

டச்சு சிவில் சட்டத்தின் கீழ், ஒரு செயல்தவறானது கடனாளியின் தவறால் ஏற்படாமலும், சட்டம், ஒரு சட்டப்பூர்வ நடவடிக்கை அல்லது பொதுவாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட நடைமுறையின் கீழ் அதன் இடர் வரம்பிற்குள் வராமலும் இருந்தால், அது கடனாளியின் மீது சுமத்தப்படாது. இதுவே தவிர்க்க முடியாத நிகழ்வு (force majeure), அதாவது ஓவர்மாச்ட் (overmacht) ஆகும். இதன் விளைவு வரம்புக்குட்பட்டது ஆனால் முக்கியமானது: இது கடனாளியை இழப்பீடு செலுத்துவதிலிருந்து விடுவிக்கிறது, ஆனால் அதுவாகவே ஒப்பந்தத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதில்லை, மேலும் மற்ற தரப்பினர் ஒப்பந்தத்தை ரத்து செய்யலாம், ஏனெனில் ரத்து செய்வதற்குத் தவறு தேவைப்படாது.

சட்டப்பூர்வ விதியானது இடர் ஒதுக்கீட்டைச் சார்ந்து இருப்பதால், ஒரு ஒப்பந்தரீதியான தவிர்க்க முடியாத நிகழ்வுப் பிரிவு என்பது வெறும் அலங்காரமல்ல. எது யாருடைய இடருக்குள் அடங்கும் என்பதை அது வரையறுக்கிறது, எனவே அது முடிவை மாற்றுகிறது. பெருந்தொற்று, சமீபத்திய ஆண்டுகளில் விதிக்கப்பட்ட தடைகள் மற்றும் எரிசக்தி விலை அதிர்ச்சிகளுக்குப் பிறகு, ஒரு தரப்பினரின் கட்டுப்பாட்டிற்கு அப்பாற்பட்ட நிகழ்வுகள் குறித்த பொதுவான சொற்கள் வெளிப்படையாகப் போதுமானதாக இல்லை. நிகழ்வுகளைக் குறிப்பிடவும்: பெருந்தொற்று மற்றும் அதற்குப் பதிலளிக்கும் விதமாக எடுக்கப்பட்ட அரசாங்க நடவடிக்கைகள், போர் மற்றும் தடைகள், ஏற்றுமதி மற்றும் இறக்குமதி கட்டுப்பாடுகள், இணையவழித் தாக்குதல், பெயரிடப்பட்ட ஒரு முக்கிய விநியோகஸ்தரின் செயலிழப்பு, வேலைநிறுத்தம், மற்றும் தீவிர வானிலை. அறிவிப்புக் காலத்தை வாரங்களுக்குப் பதிலாக நாட்களில் குறிப்பிடவும். இடர்களைக் குறைப்பதற்கும், செயல்திறனை மீண்டும் தொடங்குவதற்கும் ஒரு கடமையை விதிக்கவும். இடைநிறுத்தத்தின் போது எந்தக் கடமைகள் தொடர்கின்றன என்பதையும், குறிப்பாகப் பணம் செலுத்தும் கடமைகள் தொடர்கின்றனவா என்பதையும் குறிப்பிடவும். மேலும் ஒரு நீண்ட கால வரம்பை அமைக்கவும்: ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட நாட்களுக்குப் பிறகும் செயல்திறன் இடைநிறுத்தப்பட்டிருந்தால், இரு தரப்பினரும் ஒப்பந்தத்தை முடிவுக்குக் கொண்டு வரலாம்.

தவிர்க்க முடியாத சூழ்நிலைகளுடன், டச்சு சட்டத்தில் எதிர்பாராத சூழ்நிலைகளுக்காக ஒரு தனி மற்றும் அசாதாரணமான தீர்வும் உள்ளது. இரு தரப்பினரும் கருத்தில் கொள்ளாத மற்றும் மற்றொரு தரப்பினர் ஒப்பந்தம் மாற்றமின்றி தொடரும் என்று நியாயமாக எதிர்பார்க்க முடியாத தன்மையுடைய சூழ்நிலைகள் எழும்பட்சத்தில், ஒரு தரப்பினரின் விண்ணப்பத்தின் பேரில், நீதிமன்றம் ஒரு ஒப்பந்தத்தின் விளைவுகளை மாற்றியமைக்கலாம் அல்லது அதை முழுமையாகவோ அல்லது பகுதியாகவோ ரத்து செய்யலாம். இதற்கான வரம்பு அதிகமாக இருப்பதால், நீதிமன்றங்கள் இதை அரிதாகவே பயன்படுத்துகின்றன, ஆனால் இது நடைமுறையில் உள்ளது, மேலும் இதை ஒப்பந்தத்தின் மூலம் முழுமையாக விலக்க முடியாது. வரையறுக்கப்பட்ட தூண்டுதல்களின் அடிப்படையில் மறுபேச்சுவார்த்தைக்கு வழிவகுக்கும் ஒரு இடர்ப்பாட்டுப் பிரிவு, அந்த இடர்ப்பாடு இல்லை என்று பாசாங்கு செய்வதை விட, அதைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கான ஒரு சிறந்த வழியாகும்.

தண்டனை நிபந்தனைகளை நீதிமன்றம் குறைக்கலாம்.

ஒப்பந்த அபராதம் (boetebeding) டச்சு சட்டத்தின் கீழ் செல்லுபடியாகும். இது, குறிப்பாக உண்மையான இழப்பைக் கணக்கிடுவது கடினமாக இருக்கும் இரகசியத்தன்மை மற்றும் போட்டி தவிர்ப்பு கடமைகளுக்கு ஒரு பயனுள்ள கருவியாகும். ஆனால், ஒரு நிபந்தனையைப் பயன்படுத்துவது சூழ்நிலைகளில் வெளிப்படையாக நியாயமற்ற விளைவுக்கு வழிவகுக்கும் பட்சத்தில், அபராதத்தைக் குறைக்கும் அதிகாரத்தை உரிமையியல் சட்டம் நீதிமன்றத்திற்கு வழங்குகிறது. அந்த அதிகாரத்தை ஒப்பந்தத்தின் மூலம் விலக்க முடியாது. அதை நிதானத்துடன் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று உச்ச நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது. மேலும், ஒரு நீதிமன்றம் அபராதத்திற்கும் உண்மையான சேதத்திற்கும் இடையிலான தொடர்பு, ஒப்பந்தத்தின் தன்மை, நிபந்தனையின் வாசகம் மற்றும் அது பயன்படுத்தப்படும் சூழ்நிலைகள் ஆகியவற்றைக் கருத்தில் கொள்ளும்.

வரைவின் விளைவாக இரண்டு சிக்கல்கள் எழுகின்றன. முதலாவதாக, அது தடுக்க விரும்பும் தீங்கிற்கும் வெளிப்படையான தொடர்பு கொண்ட ஒரு அபராதம் செல்லுபடியாகும்; ஆனால், யாராலும் நியாயப்படுத்த முடியாத அளவில் நிர்ணயிக்கப்பட்ட ஒரு முழு எண் செல்லுபடியாகாமல் போகலாம். இரண்டாவதாக, அந்த அபராதம் நஷ்டஈட்டிற்குப் பதிலாக விதிக்கப்படுகிறதா அல்லது அதனுடன் கூடுதலாக விதிக்கப்படுகிறதா என்பதைக் குறிப்பிட வேண்டும். ஏனெனில், சட்டத்தின் இயல்புநிலையாக அபராதம் நஷ்டஈட்டிற்குப் பதிலாகவே விதிக்கப்படுகிறது, ஆனால் பல தரப்பினர் இதற்கு நேர்மாறாகவே கருதுகின்றனர். அபராதத்துடன் சேர்த்து செயல்திறனையும் கோர முடியுமா என்பதையும் அதே சரத்து குறிப்பிட வேண்டும்.

பொறுப்பு வரம்புகள் மற்றும் விலக்குகள்

வணிகங்களுக்கு இடையேயான பொறுப்பு வரம்பு மற்றும் விலக்கு டச்சு சட்டத்தின் கீழ் அனுமதிக்கப்படுகிறது மற்றும் வழக்கமாக நிலைநிறுத்தப்படுகிறது. இந்த வரம்பு என்பது நியாயத்தன்மை மற்றும் நேர்மையின் தேவையாகும்: நம்பகத்தன்மை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாததாக இருக்கும் ஒரு நிபந்தனையை நம்பி இருக்க முடியாது, மேலும் ஒரு தரப்பினரை அவர்களின் சொந்த நோக்கம் அல்லது தெரிந்தே செய்யும் பொறுப்பற்ற தன்மைக்கு எதிராகவும், பொதுவாக அவர்களின் உயர் நிர்வாகத்தின் பொறுப்பற்ற தன்மைக்கு எதிராகவும் பாதுகாக்க ஒரு விலக்கை அனுமதிக்க நீதிமன்றங்கள் தொடர்ந்து மறுக்கின்றன. மீறலின் தீவிரம், பாதிப்பின் தன்மை, இடர் காப்பீடு செய்யப்பட்டிருந்த அளவு மற்றும் தரப்பினரின் பேச்சுவார்த்தை நிலைகள் ஆகிய அனைத்தும் அந்த மதிப்பீட்டிற்கு பங்களிக்கின்றன. அனைத்துப் பொறுப்புகளையும் ஒட்டுமொத்தமாக விலக்குவதை விட, ஒப்பந்த மதிப்பு அல்லது காப்பீடு செய்யப்பட்ட தொகையுடன் இணைக்கப்பட்ட ஒரு உச்சவரம்பு, மற்றும் அந்த உச்சவரம்பிலிருந்து தரப்பினர் உண்மையாகவே விலக்க விரும்பும் வகைகளுக்கான விதிவிலக்குகளுடன் இருப்பது, செல்லுபடியாவதற்கான வாய்ப்பு மிகவும் அதிகம்.

ஐந்தாவது தவறு: ஒப்பந்தத்தின் ஒரு பகுதியாக ஒருபோதும் ஆகாத பொதுவான விதிமுறைகள் மற்றும் நிபந்தனைகள்.

நிலையான விதிமுறைகள் பொறுப்பு வரம்பு, உரிமை தக்கவைப்பு, காலவரையறைகள், அதிகார வரம்புப் பிரிவு மற்றும் சட்டத் தேர்வு ஆகியவற்றைக் கொண்டுள்ளன. மேலும், ஒப்பந்தத்தின் இந்தப் பகுதியே பெரும்பாலும் கவனக்குறைவாகக் கையாளப்படுகிறது. டச்சு சட்டத்தின் கீழ், அவை பொருந்துமா என்பதை இரண்டு கேள்விகள் தீர்மானிக்கின்றன: யாருடைய விதிமுறைகள் வென்றன, மற்றும் அவை சரியான நேரத்தில் வழங்கப்பட்டனவா.

வடிவங்களின் போர்: டச்சு சட்டம் முதல் தாக்குதலைப் பின்தொடர்கிறது.

ஒவ்வொரு தரப்பினரும் தத்தமது வழக்கமான விதிமுறைகளைக் குறிப்பிடும்போது, ​​டச்சு சிவில் சட்டம் அந்த முரண்பாட்டை ஒரு அசாதாரணமான முறையில் தீர்க்கிறது. முதல் தரப்பினரின் விதிமுறைகளின் பொருந்தக்கூடிய தன்மையை அது வெளிப்படையாக நிராகரிக்காத வரையில், இரண்டாவது குறிப்பிற்கு எந்த விளைவும் இல்லை. வேறுவிதமாகக் கூறினால், டச்சு சட்டம் முதல் முயற்சியையே பின்பற்றுகிறது: பதிலளிக்கும் தரப்பினர் அவற்றை வெளிப்படையாக நிராகரிக்காத வரையில், முதலில் குறிப்பிடப்பட்ட விதிமுறைகளே பொருந்தும்; மேலும், ஒரு ஆர்டர் உறுதிப்படுத்தலின் பின்புறத்தில் தமது சொந்த நிபந்தனைகளை வெறுமனே அச்சிடுவது ஒரு வெளிப்படையான நிராகரிப்பாகாது.

இது மற்ற பல அமைப்புகளில் காணப்படும் 'கடைசி வாய்ப்பு விதி'க்கு நேர் எதிரானது. மேலும், வியன்னா விற்பனை மாநாட்டின் கீழ் உள்ள நிலைப்பாட்டிலிருந்தும் இது வேறுபட்டது; அங்கு, கணிசமாக வேறுபட்ட நிபந்தனைகளைக் கொண்ட ஒரு பதில், ஒரு மாற்று முன்மொழிவாகக் கருதப்படுகிறது. எனவே, CISG விலக்கப்பட்டுள்ளதா என்பதைப் பொறுத்து, ஒரே ஆவணப் பரிமாற்றம் வெவ்வேறு முடிவுகளைத் தரக்கூடும். இதற்கான நடைமுறைத் தீர்வு எளிமையானது மற்றும் விற்பனைச் செயல்பாட்டில் இணைத்துக்கொள்ளத் தகுந்தது: நீங்கள் அனுப்பும் முதல் ஆவணத்திலேயே, உங்கள் சொந்த நிபந்தனைகளைத் தெளிவான வார்த்தைகளில் குறிப்பிடுங்கள், மேலும் மற்ற தரப்பினரின் எந்தவொரு நிபந்தனைகளையும் வெளிப்படையாக நிராகரியுங்கள். பொதுவான விதிமுறைகள் மற்றும் நிபந்தனைகளை வரைவதற்கான எங்கள் வழிகாட்டி , அதன் வார்த்தையமைப்பு மூலம் செயல்படுகிறது.

ஒப்பந்தம் முடிவடைவதற்கு முன்னர் விதிமுறைகளை வழங்குதல்

டச்சு சட்டத்தின்படி, பொதுவான விதிமுறைகளைப் பயன்படுத்துபவர், கொள்கையளவில் ஒப்பந்தம் முடிவடைவதற்கு முன்போ அல்லது ஒப்பந்தம் முடிவடையும்போதோ அவற்றை ஒப்படைப்பதன் மூலம், மற்ற தரப்பினர் அவற்றைக் கவனத்தில் கொள்ள ஒரு நியாயமான வாய்ப்பை வழங்க வேண்டும். அவ்வாறு செய்யாவிட்டால், தனிப்பட்ட பிரிவுகள் செல்லாததாகிவிடும், மேலும் பயன்படுத்துபவர் நம்பியிருக்கும் அதே பிரிவை மற்ற தரப்பினர் செல்லாததாக்கலாம். வர்த்தக சபை அல்லது நீதிமன்றப் பதிவகத்தில் விதிமுறைகளைச் சமர்ப்பிப்பதும், அவற்றை எங்கிருந்து பெறலாம் என்பதைக் குறிப்பிடுவதும், அவற்றை ஒப்படைப்பது உண்மையாகவே நியாயமான முறையில் சாத்தியமில்லாத நேர்வுகளுக்கான ஒரு மாற்று ஏற்பாடு மட்டுமே.

மின்னணு முறையில் செய்யப்படும் ஒப்பந்தங்களுக்கு, ஒப்பந்தம் முடிவடைவதற்கு முன்பே அதன் விதிமுறைகளை மின்னணு வடிவில் கிடைக்கச் செய்ய உரிமையியல் சட்டம் அனுமதிக்கிறது. இதன் மூலம் மற்ற தரப்பினர் அவற்றைச் சேமித்து வைத்து, பின்னர் அணுக முடியும். ஒரு வலைத்தளத்தின் அடிக்குறிப்பில் உள்ள ஒரு இணைப்பு மட்டும் தானாகவே போதுமானதாக இருக்காது; ஆர்டர் செய்வதற்கு முன்பு, பதிவிறக்கம் செய்யக்கூடிய வடிவத்தில் வழங்கப்படும் ஒரு இணைப்பே பொதுவாகப் போதுமானது. நடைமுறையில், விதிமுறைகளை ஒரு PDF கோப்பாக விலைப்புள்ளியுடன் இணைப்பதும், அதனுடன் அனுப்பப்படும் மின்னஞ்சலில் அவற்றைக் குறிப்பிடுவதும் இந்த வாதங்களில் பெரும்பாலானவற்றைத் தீர்த்துவிடுகின்றன.

சர்வதேச ஒப்பந்தங்களைப் பிடிக்கும் விதிவிலக்கு

சர்வதேச ஒப்பந்தங்கள் அடிக்கடி கவனிக்கத் தவறும் மற்றொரு விடயம் உள்ளது. டச்சு சிவில் சட்டத்தில் உள்ள பொதுவான விதிமுறைகள் மற்றும் நிபந்தனைகள் மீதான பாதுகாப்பு விதிமுறையானது, ஒரு வணிகம் அல்லது தொழில் ரீதியாகச் செயல்படும் தரப்பினருக்கு இடையேயான ஒப்பந்தத்திற்குப் பொருந்தாது; இதில் இரு தரப்பினரும் நெதர்லாந்தில் நிறுவப்பட்டிருக்கக் கூடாது. இதன் விளைவாக, ஒரு டச்சு விநியோகஸ்தருடன் ஒப்பந்தம் செய்யும் ஒரு வெளிநாட்டு வணிகம், நியாயமற்ற முறையில் சுமையான உட்பிரிவுகள் மீதான டச்சு விதிகளைப் பயன்படுத்த முடியாது. மாறாக, அதன் நிலை சாதாரண ஒப்பந்த விதிகள் மற்றும் நியாயம், நேர்மை ஆகியவற்றைச் சார்ந்துள்ளது. இது உதவுமா அல்லது பாதிக்குமா என்பது நீங்கள் பரிவர்த்தனையின் எந்தப் பக்கத்தில் இருக்கிறீர்கள் என்பதைப் பொறுத்தது, ஆனால் இது ஒரு ஆச்சரியமாக இல்லாமல், ஒரு விவேகமான தேர்வாக இருக்க வேண்டும். சட்டப்பூர்வ அளவு வரம்புகளை மீறும் பெரிய டச்சு நிறுவனங்களும் இதேபோல் பாதுகாப்பு விதிமுறையின் சில பகுதிகளிலிருந்து விலக்கப்பட்டுள்ளன.

விநியோக விதிமுறைகள், இன்கோடெர்ம்ஸ் மற்றும் உரிமை மாற்றம்

இன்கோடெர்ம்ஸ் என்பவை சர்வதேச வர்த்தக சபையால் வெளியிடப்படும் தரமான வர்த்தக விதிமுறைகள் ஆகும். அவை போக்குவரத்தின் செலவுகளையும் இடர்களையும் ஒதுக்கீடு செய்கின்றன, மேலும் சரக்குக் கொண்டுசெல்லல், காப்பீடு, ஏற்றுமதி அனுமதி மற்றும் இறக்குமதி அனுமதி ஆகியவற்றை யார் ஏற்பாடு செய்வது என்பதையும் குறிப்பிடுகின்றன. அவை உரிமையை மாற்றுவதில்லை, பொருந்தக்கூடிய சட்டத்தைத் தீர்மானிப்பதில்லை, மேலும் அவை ஒரு விற்பனை ஒப்பந்தத்திற்கு மாற்றாகவும் அமையாது. தற்போதைய பதிப்பு இன்கோடெர்ம்ஸ் 2020 ஆகும், மேலும் ஒப்பந்தத்தில் அவ்வாறே குறிப்பிடப்பட்டிருக்க வேண்டும், ஏனெனில் முந்தைய பதிப்புகள் புழக்கத்தில் உள்ளன, மேலும் அவற்றுக்கிடையே சில விதிமுறைகள் மாற்றப்பட்டுள்ளன.

சரியான விதியைத் தேர்ந்தெடுப்பது

கொள்கலன்களில் அடைக்கப்பட்ட சரக்குகளுக்கு கடல்சார் பதத்தைப் பயன்படுத்துவதே மிகவும் பொதுவான தவறாகும். FOB விதியின் கீழ், சரக்குகள் கப்பலில் ஏற்றப்பட்டவுடன் இடர் கைமாறுகிறது. ஆனால், ஒரு கொள்கலன் பொதுவாக பல நாட்களுக்கு முன்பே முனையத்தில் சரக்குக் கொண்டு செல்பவரிடம் ஒப்படைக்கப்படுகிறது. இதனால், காப்பீடு செய்யப்படாத ஒரு இடைவெளி உருவாகிறது, இதில் இரு தரப்பினருக்கும் தெளிவான இடர் இருப்பதில்லை. கொள்கலன்களுக்கு சரியான விதிகள் FCA, அல்லது CPT மற்றும் CIP ஆகும். இதில் விற்பனையாளர் சரக்குக் கட்டணத்தையும், CIP விதியின் கீழ் காப்பீட்டுக் கட்டணத்தையும் செலுத்துகிறார். FOB, CFR மற்றும் CIF விதிகளை, உண்மையில் கப்பலில் ஏற்றப்பட்ட மொத்த மற்றும் சிதறல் சரக்குகளுக்கு ஒதுக்கி வைக்கவும்.

இடத்தைத் துல்லியமாகக் குறிப்பிடவும். FCA-ஐத் தொடர்ந்து ஒரு நகரத்தைக் குறிப்பிடுவது மட்டும் போதாது: முனையம், கிடங்கு அல்லது முகவரியைக் குறிப்பிடவும், ஏனெனில் குறிப்பிடப்பட்ட இடமே இடர் எங்கு கைமாறுகிறது என்பதையும், இரு முனைகளிலும் முனையக் கையாளுதல் கட்டணங்களை யார் செலுத்துகிறார்கள் என்பதையும் தீர்மானிக்கிறது. EXW-ஐக் குறித்துக் குறிப்பாகக் கவனமாக இருக்க வேண்டும், ஏனெனில் அது வாங்குபவரை விற்பனையாளரின் நாட்டில் ஏற்றுமதி நடைமுறைகளை முடிக்கக் கட்டாயப்படுத்துகிறது, இதை ஒரு வெளிநாட்டு வாங்குபவரால் பெரும்பாலும் சட்டப்பூர்வமாகச் செய்ய முடியாது; விற்பனையாளரின் வளாகத்தில் செய்யப்படும் FCA, அந்தப் பிரச்சனையின்றி ஏறக்குறைய அதே வணிக முடிவை அடைகிறது. DDP இதன் நேர்மாறான வடிவமாகும்: இது வாங்குபவரின் நாட்டில் இறக்குமதி அனுமதி, வரிகள் மற்றும் இறக்குமதி மதிப்புக்கூட்டு வரி (VAT) ஆகியவற்றுக்கு விற்பனையாளரைப் பொறுப்பாக்குகிறது, இதற்கு அங்கு ஒரு நேரடி இருப்பு அல்லது ஒரு நிதிப் பிரதிநிதி தேவைப்படுகிறார், மேலும் இதைத் தங்களால் செய்ய முடியுமா என்று சரிபார்க்காத விற்பனையாளர்களால் இது வழக்கமாக ஒப்புக்கொள்ளப்படுகிறது. ஐரோப்பாவிற்குள் பொருட்கள் சாலை வழியாகப் பயணிக்கும்போது, ​​CMR உடன்படிக்கையானது போக்குவரத்து ஒப்பந்தத்திற்குப் பொருந்தும் மற்றும் அதன் சொந்தப் பொறுப்பு வரம்புகளையும் கால வரம்புகளையும் நிர்ணயிக்கிறது, மேலும் சர்வதேச சாலைப் போக்குவரத்திற்கான CMR உடன்படிக்கை குறித்த எங்கள் வழிகாட்டி , அது விற்பனை ஒப்பந்தத்துடன் எவ்வாறு தொடர்பு கொள்கிறது என்பதை விளக்குகிறது.

உரிமையானது தேசிய சட்டத்தின் கீழ் கைமாறுகிறது, இன்கோடெர்ம்ஸ் விதிகளின் கீழ் அல்ல.

டச்சு சட்டத்தின் கீழ், அசையும் பொருட்களின் உரிமை, அவற்றை அப்புறப்படுத்தும் அதிகாரம் கொண்ட ஒரு மாற்றுநரால், செல்லுபடியாகும் உரிமைப் பத்திரத்தின்படி ஒப்படைக்கப்படும்போது கைமாறுகிறது. எனவே, இடர் மற்றும் உரிமை ஆகியவை தனித்தனி விஷயங்கள், மேலும் ஒன்றை ஒழுங்குபடுத்தி மற்றொன்றைப் புறக்கணிக்கும் ஒரு ஒப்பந்தம் முழுமையற்றது. இந்த இடத்தில்தான் உரிமைப் பத்திரத்தைத் தக்கவைத்தல் பொருந்துகிறது: இது பணம் செலுத்தும் வரை உரிமை மாற்றத்தைத் தள்ளிப்போடுகிறது, அதே நேரத்தில் போக்குவரத்தின் போது ஏற்படும் இடரை ஒதுக்கும் பொறுப்பை இன்கோடெர்ம்-க்கு விட்டுவிடுகிறது. விற்பனை ஒப்பந்தத்தில், உரிமை எப்போது கைமாறுகிறது, இடர் எப்போது கைமாறுகிறது, யார் பொருட்களுக்கு எவ்வளவு தொகைக்குக் காப்பீடு செய்கிறார்கள், பொருட்கள் வந்தடைந்தவுடன் மேற்கொள்ளப்படும் ஆய்வு மற்றும் புகார் நடைமுறை என்ன, மேலும் வாங்குபவர் குறைபாடுகளை அறிவிக்க வேண்டிய காலக்கெடு ஆகியவை தெளிவாகக் குறிப்பிடப்பட வேண்டும்.

ரகசியத்தன்மை, அறிவுசார் சொத்து மற்றும் தனிப்பட்ட தரவு

டச்சு சட்டம், குறிப்பிட்ட உறவுகளுக்கு வெளியே உள்ள வணிகத் தரப்பினர் மீது ஒரு பொதுவான இரகசியக் காப்புக் கடமையை விதிக்கவில்லை, எனவே இரகசியத்தன்மை ஒப்பந்தத்தின் மூலம் உருவாக்கப்பட வேண்டும். ஒரு நடைமுறைக்கு உகந்த பிரிவு, ஆவணங்களைப் பட்டியலிடுவதற்குப் பதிலாக வகை வாரியாக எது இரகசியமானது என்பதை வரையறுக்கிறது; அனுமதிக்கப்பட்ட நோக்கத்தை எடுத்துரைக்கிறது; யாருக்குத் தகவலை வெளியிட அனுமதிக்கப்படுகிறது என்று குறிப்பிடுகிறது மற்றும் பெறுநரை அவர்களைக் கட்டுப்படுத்தக் கடமைப்படுத்துகிறது; ஒப்பந்தம் முடிந்த பிறகு அந்தக் கடமை எவ்வளவு காலம் நீடிக்கும் என்று குறிப்பிடுகிறது; மேலும், பொருளைத் திருப்பித் தருவது அல்லது அழிப்பது குறித்தும் கையாளுகிறது. மேலே கொடுக்கப்பட்ட காரணத்திற்காக, கடமையுடன் ஒரு அபராதத்தைச் சேர்ப்பது இயல்பானது: ஒரு தகவல் கசிவால் ஏற்படும் இழப்பை நிரூபிப்பது கிட்டத்தட்ட சாத்தியமற்றது. ஐரோப்பிய வர்த்தக இரகசியங்கள் வழிகாட்டுதலின் டச்சு அமலாக்கத்தின் கீழ் வர்த்தக இரகசியங்கள் கூடுதலாகச் சட்டப்பூர்வப் பாதுகாப்பைப் பெறுகின்றன, ஆனால் தகவலை இரகசியமாக வைத்திருக்க அதன் உரிமையாளர் நியாயமான நடவடிக்கைகளை எடுத்திருந்தால் மட்டுமே இது சாத்தியம். அதாவது, அந்த ஒப்பந்தத்துடன் உண்மையான அணுகல் கட்டுப்பாடுகளும் இணைக்கப்பட வேண்டும். இரகசியக் காப்பு ஒப்பந்தத்திற்கான எங்கள் வழிகாட்டி , அதன் நிலையான கட்டமைப்பை எடுத்துரைக்கிறது.

பணம் செலுத்தப்பட்டதால் அறிவுசார் சொத்துரிமை கைமாறுவதில்லை. டச்சு சட்டத்தின் கீழ், ஒரு ஒப்பந்ததாரரால் உருவாக்கப்பட்ட பதிப்புரிமை மற்றும் பிற உரிமைகள், அவை ஒப்படைக்கப்படும் வரை ஒப்பந்ததாரரிடமே இருக்கும், மேலும் பதிப்புரிமையை ஒப்படைக்க ஒரு பத்திரம் தேவைப்படுகிறது. ஒரு பணியாளர் தனது வேலையைச் செய்யும்போது உருவாக்கும் உரிமைகள், பொதுவாக சட்டத்தின் செயல்பாட்டின் மூலம் முதலாளியிடம் வந்து சேரும், ஆனால் அந்த விதி சுயதொழில் செய்பவர்களுக்கோ அல்லது துணை ஒப்பந்தக்காரர்களுக்கோ பொருந்தாது. எனவே, ஒரு சர்வதேச ஒப்பந்தம், ஏற்கனவே உள்ள படைப்பு யாருக்குச் சொந்தமானது, புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட படைப்பு யாருக்குச் சொந்தமானது, ஒவ்வொரு தரப்பினரும் மற்றவரின் பின்னணிப் படைப்புகளின் மீது என்ன உரிமத்தைப் பெறுகிறார்கள், மற்றும் எந்தெந்தப் பகுதிகளில் பெறுகிறார்கள் என்பதைக் குறிப்பிட வேண்டும். டச்சு சட்டத்தின் கீழ், படைப்பாளியின் தார்மீக உரிமைகளை ஒப்படைக்க முடியாது, இருப்பினும் அவற்றை ஒரு குறிப்பிட்ட அளவிற்குத் தள்ளுபடி செய்யலாம். மூன்றாம் தரப்பினரின் உரிமைகள் மீறப்படக்கூடிய இடங்களில், பாதுகாப்பு மற்றும் இழப்பீட்டுத் தொகையை வெளிப்படையாக ஒதுக்கி, அதற்கு ஒரு வரம்பை நிர்ணயிக்க வேண்டும். கையொப்பமிடுவதற்கு முன்பு, எங்கள் அறிவுசார் சொத்துரிமைப் பிரிவு இந்த ஒதுக்கீட்டை மதிப்பாய்வு செய்ய முடியும், குறிப்பாக ஒரு தகவல் தொழில்நுட்பச் சேவைகள் ஒப்பந்தத்தில் உரிமம் மற்றும் மூலக் குறியீட்டின் நிலை ஆகியவை தெளிவாகக் குறிப்பிடப்பட வேண்டும்.

தனிப்பட்ட தரவுகள் ஒரு எல்லையைக் கடக்கும்போது, ​​ஒப்பந்தத்திற்காகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சட்டத்தைப் பொருட்படுத்தாமல், பொதுத் தரவுப் பாதுகாப்பு ஒழுங்குமுறை (General Data Protection Regulation) அந்தத் தரவுச் செயலாக்கத்திற்குப் பொருந்தும். ஒரு தரப்பினர் மற்றொரு தரப்பினரின் சார்பாகத் தனிப்பட்ட தரவுகளைச் செயலாக்கினால், அந்த ஒழுங்குமுறையால் பரிந்துரைக்கப்பட்ட உள்ளடக்கங்களைக் கொண்ட ஒரு தரவுச் செயலாக்க ஒப்பந்தம் கட்டாயமாகும். மேலும், ஐரோப்பியப் பொருளாதாரப் பகுதிக்கு வெளியே உள்ள நாடுகளுக்குத் தரவுகளைப் பரிமாற்றம் செய்வதற்கு ஒரு சட்ட அடிப்படை தேவைப்படுகிறது; பெரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில், பரிமாற்றத் தாக்க மதிப்பீட்டுடன் கூடிய வழக்கமான ஒப்பந்தப் பிரிவுகளே இதற்குப் போதுமானவை. இரகசியத்தன்மைப் பிரிவு என்பது இவ்விரண்டிற்கும் மாற்றாக அமையாது.

கையொப்பமிடுதல்: அதிகாரம், சம்பிரதாயங்கள் மற்றும் மின்னணு கையொப்பங்கள்

அதிகாரம் இல்லாத ஒருவரால் கையொப்பமிடப்பட்ட ஒரு ஒப்பந்தம், நிறுவனம் அதிகாரத்தின் தோற்றத்தை உருவாக்கினாலோ அல்லது பின்னர் அதை அங்கீகரித்தாலோ தவிர, நிறுவனத்தைக் கட்டுப்படுத்தாது. ஒரு டச்சு எதிர் தரப்பினரைப் பொறுத்தவரை, அதிகாரம் என்பது ஒரு பொதுப் பதிவேட்டில் உள்ள விஷயமாகும்: வர்த்தக சபையால் பராமரிக்கப்படும் வர்த்தகப் பதிவேடு, இயக்குநர்களையும் அவர்களின் கையொப்பமிடும் அதிகாரங்கள் மீதான பதிவுசெய்யப்பட்ட கட்டுப்பாடுகளையும் காட்டுகிறது, மேலும் நல்லெண்ணத்துடன் செயல்படும் ஒரு மூன்றாம் தரப்பினர், பதிவு செய்யப்பட்டிருக்க வேண்டிய ஆனால் பதிவு செய்யப்படாத உண்மைகளுக்கு எதிராகப் பொதுவாகப் பாதுகாக்கப்படுகிறார்கள். கையொப்பமிடுவதற்கு முன் பதிவேட்டைச் சரிபார்ப்பதற்கு எந்தச் செலவும் இல்லை, மேலும் அது இந்தப் பிரச்சினையைத் தீர்த்துவிடுகிறது. ஒரு வெளிநாட்டு எதிர் தரப்பினரிடம், ஒரு இயக்குநர் குழுத் தீர்மானம் அல்லது அதிகாரப் பத்திரம் மற்றும் அதற்கு இணையான பதிவேட்டுச் சாற்றைக் கோரவும்.

டச்சு சட்டத்தின் கீழ் பெரும்பாலான வணிக ஒப்பந்தங்களுக்கு குறிப்பிட்ட வடிவம் எதுவும் தேவையில்லை, ஆனால் சிலவற்றிற்குத் தேவைப்படுகிறது. பதிவு செய்யப்பட்ட சொத்தை மாற்றுவதற்கு ஒரு நோட்டரி பத்திரம் மற்றும் பதிவு தேவை; பதிப்புரிமையை ஒப்படைப்பதற்கும், ஒரு டச்சு தனியார் வரையறுக்கப்பட்ட நிறுவனத்தின் பங்குகளை மாற்றுவதற்கும் இதேபோல் ஒரு பத்திரம் தேவைப்படுகிறது. ஒரு வேலைவாய்ப்பு ஒப்பந்தத்தில் உள்ள போட்டி தவிர்ப்பு விதி எழுத்துப்பூர்வமாக இருக்க வேண்டும். ஒரு சம்பிரதாயம் பரிந்துரைக்கப்பட்டு, அது கடைப்பிடிக்கப்படாத பட்சத்தில், அந்தச் செயல் செல்லாததாகிவிடும், மேலும் எந்தவொரு உடன்படிக்கையும் அதைச் சரிசெய்யாது.

மின்னணு கையொப்பங்கள், நெதர்லாந்தில் நேரடியாகப் பொருந்தக்கூடிய eIDAS ஒழுங்குமுறையால் நிர்வகிக்கப்படுகின்றன. அத்துடன், நோக்கம் மற்றும் சூழ்நிலைகளைக் கருத்தில் கொண்டு பயன்படுத்தப்படும் முறை போதுமான நம்பகத்தன்மை உடையதாக இருக்கும் பட்சத்தில், ஒரு மின்னணு கையொப்பத்தை கையால் எழுதப்பட்ட கையொப்பத்திற்குச் சமமாகக் கருதும் குடிமையியல் சட்ட விதியும் இதில் அடங்கும். இந்த ஒழுங்குமுறையின்படி, ஒரு தகுதிவாய்ந்த மின்னணு கையொப்பம், கையால் எழுதப்பட்ட கையொப்பத்திற்குச் சமமான சட்ட விளைவைக் கொண்டுள்ளது. அதிக மதிப்புள்ள எல்லை தாண்டிய ஒப்பந்தத்திற்கு, இந்த முறையின் நம்பகத்தன்மைக்காகக் கூடுதல் முயற்சி எடுப்பது மதிப்புமிக்கது: தணிக்கைப் பதிவுடன் கூடிய தகுதிவாய்ந்த அல்லது குறைந்தபட்சம் மேம்பட்ட கையொப்பத்தைப் பயன்படுத்துங்கள்; மின்னணு கையொப்பமிடலுக்கு ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டது என்பதை ஒப்பந்தத்தில் குறிப்பிடுங்கள்; மேலும், கையொப்பமிடப்பட்ட கோப்பை அதன் சரிபார்ப்புத் தரவுகளுடன் பத்திரமாக வைத்திருங்கள்.

வார்ப்புருக்கள், தனிப்பயனாக்கம் மற்றும் மதிப்பாய்வு சுழற்சி

ஒரு வார்ப்புரு என்பது ஒரு சரிபார்ப்புப் பட்டியல், ஒப்பந்தம் அல்ல. அது கட்டமைப்பிற்கான நேரத்தைச் சேமிக்கிறது, இல்லையெனில் நீங்கள் மறந்துவிடக்கூடிய பிரிவுகளை உங்களுக்கு நினைவூட்டுகிறது. அதே காரணத்திற்காகவே அது ஆபத்தானதும் கூட: அது ஒரு முழுமையான ஆவணம் போலத் தோற்றமளிக்கும் ஒன்றை உருவாக்குகிறது. வழக்குகளைத் தீர்மானிக்கும் பிரிவுகள், வழங்கப்படும் பொருளின் விளக்கம், விலை நிர்ணய முறை, ஏற்பு அளவுகோல்கள், பொறுப்பு வரம்பு மற்றும் தகராறு தீர்வுப் பிரிவு போன்றவற்றை ஒரு வார்ப்புருவால் துல்லியமாக நிரப்ப முடியாது.

பரிவர்த்தனையிலிருந்து தொடங்குங்கள். அளவிடக்கூடிய அளவுகோல்கள், அளவுகள், தொழில்நுட்ப விவரக்குறிப்புகள், ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய குறைபாட்டு விகிதங்கள் மற்றும் ஆய்வு நடைமுறைகளுடன் பொருட்கள் அல்லது சேவைகளைக் குறிப்பிடுங்கள்; சேவைகளுக்கு, தரநிலையை வரையறுத்து, செயல்திறன் எவ்வாறு அளவிடப்படுகிறது மற்றும் அது பூர்த்தி செய்யப்படாதபோது என்ன நடக்கும் என்பதைக் குறிப்பிடுங்கள். வழங்கப்பட வேண்டியவற்றைத் தேதிகளுடன் இணைத்து, யார் மாற்றத்தைக் கோரலாம், யார் அதை அங்கீகரிக்க வேண்டும், மற்றும் அதற்கு எவ்வாறு விலை நிர்ணயிக்கப்படுகிறது என்பதைக் கூறும் ஒரு மாற்ற நடைமுறையை உருவாக்குங்கள். ஏனெனில், ஒரு நடைமுறை இல்லாத வரம்பு மாற்றம் என்பது, நிலையான விலை ஒப்பந்தங்கள் சர்ச்சைகளாக மாறும் இடமாகும். ஒப்பந்தப் பேச்சுவார்த்தை உத்திக்கான எங்கள் வழிகாட்டி , பேச்சுவார்த்தைகளில் அந்த நிலைப்பாட்டை எவ்வாறு கடைப்பிடிப்பது என்பது பற்றிக் கூறுகிறது, மேலும் குறிப்பிட்ட கட்டமைப்புகள் ஒப்பந்த வகையைப் பொறுத்து வேறுபடுகின்றன: ஒரு விநியோக ஒப்பந்தம் , ஒரு சரக்கு ஒப்பந்தம் , ஒரு உரிமையளிப்பு ஒப்பந்தம் மற்றும் ஒரு பங்கேற்பு ஒப்பந்தம் ஆகியவை ஒவ்வொன்றும் தங்களின் சொந்தக் கட்டாய விதிகளையும் தங்களின் சொந்தப் பொதுவான சிக்கல்களையும் கொண்டுள்ளன.

ஒப்பந்தங்களும் காலாவதியாகின்றன. சட்டங்கள் மாறுகின்றன, தடைகள் பட்டியல்கள் மாறுகின்றன, குறியீட்டுத் தொடர்கள் நிறுத்தப்படுகின்றன, அறிவிப்புப் பிரிவில் குறிப்பிடப்பட்ட நபர்கள் வெளியேறுகிறார்கள். நீண்ட கால ஒப்பந்தங்களை ஆண்டுதோறும் ஒரு சிறிய சரிபார்ப்புப் பட்டியலின் அடிப்படையில் மதிப்பாய்வு செய்யுங்கள்: பொருந்தக்கூடிய சட்டம் அல்லது ஒழுங்குமுறை நிலை மாறிவிட்டதா, பணம் செலுத்தும் மற்றும் விலை விதிமுறைகள் இன்னும் வணிக ரீதியானவையா, விநியோக விதிமுறைகள் இன்னும் தற்போதைய இன்கோடெர்ம்ஸ் பதிப்பில் உள்ளதா, அறிவிப்பு முகவரிகள் சரியானவையா, மற்றும் பொறுப்பு வரம்பு இன்னும் இடர் மதிப்புடன் தொடர்புடையதா. கையொப்பமிடப்பட்ட அசல் ஆவணங்களை, அந்த நேரத்தில் உண்மையில் இணைக்கப்பட்டிருந்த பொதுவான விதிமுறைகளுடன் ஒரே இடத்தில் வைத்திருங்கள், ஏனெனில் ஒரு தகராறில், ஒப்பந்தம் செய்த தேதியில் நடைமுறையில் இருந்த பதிப்பு மட்டுமே கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்படும்.

கையொப்பமிடுவதற்கு முன் என்ன செய்ய வேண்டும்

ஒரு சர்வதேச வர்த்தக ஒப்பந்தத்தில் கையொப்பமிடுவதற்கு முன், ஐந்து கேள்விகளுக்கு எழுத்துப்பூர்வமாகத் தீர்வு காணுங்கள். எந்தச் சட்டம் இதை நிர்வகிக்கிறது, மற்றும் வியன்னா விற்பனை உடன்படிக்கை இதில் உள்ளதா இல்லையா. எந்த மன்றம் தீர்மானிக்கிறது, மற்றும் எதிர் தரப்பினரின் சொத்துக்கள் இருக்கும் இடத்தில் அதன் முடிவைச் செயல்படுத்த முடியுமா. பணம் எப்போது செலுத்தப்பட வேண்டும், என்ன வட்டி மற்றும் என்ன பிணையம் பொருந்தும். ஒப்பந்தம் எவ்வாறு முடிவடைகிறது, மற்றும் அதன் முடிவுக்குப் பிறகும் என்னென்ன நிலைத்திருக்கும். மேலும், யாருடைய பொதுவான விதிமுறைகள் பொருந்தும், மற்றும் அவை ஒப்பந்தத்தின் ஒரு பகுதியாக மாறுவதற்கு உரிய நேரத்தில் வழங்கப்பட்டனவா. ஆவணத்தின் முகப்பிலிருந்தே அந்த ஐந்து கேள்விகளுக்கும் உங்களால் பதிலளிக்க முடிந்தால், வர்த்தக வாழ்வில் ஏற்படும் பெரும்பாலான பாதிப்புகளைத் தாங்கி அந்த ஒப்பந்தம் நிலைத்திருக்கும்.

முதல் விலைப்பட்டியல் செலுத்தப்படாத பிறகு செய்வதை விட, கையொப்பமிடுவதற்கு முன்பே மதிப்பாய்வைச் செய்துவிடுங்கள். ஒப்பந்த விதிமுறைப் பத்திரத்தின் ஆரம்பக் கட்டத்திலேயே ஒரு ஒப்பந்த வழக்கறிஞரை ஈடுபடுத்துவதற்கு ஆகும் செலவு, ஒப்பந்தத்தில் ஒருபோதும் சேர்க்கப்படாத ஒரு நிபந்தனை குறித்து வாதிடுவதற்கு ஆகும் செலவில் ஒரு சிறு பகுதியே ஆகும். மேலும், அந்தச் சமயத்தில்தான் இடர் பங்கீட்டை மாற்றியமைக்கவும் இயலும்.

Law & More எல்லை தாண்டிய வர்த்தக ஒப்பந்தங்களை வரைதல், மதிப்பாய்வு செய்தல் மற்றும் பேச்சுவார்த்தை நடத்துதல், பொதுவான விதிமுறைகள் மற்றும் நிபந்தனைகள், மற்றும் அவை தோல்வியுற்றால் எழும் தகராறுகள், சட்டம் மற்றும் மன்றத்தைத் தேர்ந்தெடுப்பது முதல் அமலாக்கம் வரை, டச்சு மற்றும் சர்வதேச வணிகங்களுக்கு நாங்கள் ஆலோசனை வழங்குகிறோம். நீங்கள் ஒரு சர்வதேச ஒப்பந்தத்தைத் தயாரித்துக் கொண்டிருந்தாலோ அல்லது உங்கள் கடமைகளைச் சரிவரச் செய்யாத ஒரு தரப்பினருடன் கையாண்டாலோ, எங்கள் வழக்கறிஞர்கள் ஆவணங்களை மதிப்பாய்வு செய்து, உங்களுக்கான தீர்வுகளை முன்வைப்பார்கள். உங்கள் நிலைமை குறித்து விவாதிக்க எங்களைத் தொடர்பு கொள்ளவும் அல்லது எங்கள் விரிவான சேவைகளைப் படிக்கவும். வணிகங்களுக்கான சட்ட ஆலோசனை மற்றும் பெருநிறுவன சட்ட வழிகாட்டிகள்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

ஒரு டச்சு வணிகம் எல்லை தாண்டி ஒப்பந்தம் செய்யும்போது அடிக்கடி எழும் நடைமுறைச் சிக்கல்களான மொழி மற்றும் மொழிபெயர்ப்பு, நாணய இடர், பேச்சுவார்த்தையில் உள்ள கலாச்சார வேறுபாடுகள், தகராறு தீர்வு விதிகள் மற்றும் அறிவுசார் சொத்துரிமை ஆகியவற்றை கீழ்க்காணும் கேள்விகள் கையாளுகின்றன.

இந்தத் தவறுகள் பெரும்பாலும், யார் வரைவு செய்கிறார்கள் மற்றும் மதிப்பாய்வு செய்கிறார்கள் என்பதைப் பொறுத்தவை; சர்வதேச ஒப்பந்தங்களுக்காக ஒரு டச்சு சட்ட நிறுவனத்தைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கான எங்கள் அளவுகோல்களைப் பார்க்கவும்.

எப்படி Law & More இதில் உங்களுக்கு உதவ முடியும் என்பது எங்கள் தளத்தில் விளக்கப்பட்டுள்ளது. பெருநிறுவன வக்கீல் பக்கம்.