டச்சு சட்டத்தின் கீழ் பொறுப்பு: சேதத்திற்கு நீங்கள் எப்போது பொறுப்பாவீர்கள்

டச்சு சட்டத்தின் கீழ் பொறுப்பு என்பது, மற்றொருவர் அடைந்த இழப்பை ஈடுசெய்ய சட்டப்பூர்வமாக கடமைப்பட்டிருப்பதாகும். ஒவ்வொருவரும் தத்தமது இழப்பைத் தாங்கிக்கொள்கிறார்கள் என்பதே இதன் தொடக்கப் புள்ளியாகும்; சட்டம் குறிப்பிடும் பட்சத்தில் மட்டுமே அது மற்றொரு நபருக்கு மாற்றப்படுகிறது. இரண்டு வழிகள் இதைச் செய்கின்றன: டச்சு சிவில் சட்டத்தின் பிரிவு 6:74-இன் கீழ் ஒப்பந்த மீறல், மற்றும் பிரிவு 6:162-இன் கீழ் சட்டவிரோதச் செயல் (onrechtmatige daad). இவற்றுடன், பெற்றோர், முதலாளி, உரிமையாளர் அல்லது உற்பத்தியாளர் போன்ற ஒரு தகுதியுடன் தொடர்புடைய தொடர்ச்சியான கடுமையான பொறுப்புகளையும் இந்தச் சட்டம் கொண்டுள்ளது, மேலும் இவை தவறைப் பொருட்படுத்தாமல் பொருந்தும்.

சட்டவிரோதச் செயல்: பூர்த்தி செய்யப்பட வேண்டிய ஐந்து நிபந்தனைகள்

டச்சு சிவில் சட்டத்தின் பிரிவு 6:162, ஒப்பந்தத்திற்கு அப்பாற்பட்ட பொறுப்புக்கான பொதுவான அடிப்படையாகும். மேலும், அதன் அடிப்படையில் அமைந்த ஒரு கோரிக்கை, ஐந்து நிபந்தனைகள் ஒன்றாகப் பூர்த்தி செய்யப்பட்டால் மட்டுமே வெற்றி பெறும். முதலாவது, ஒரு சட்டவிரோதச் செயல். ஒரு நடத்தை, மற்றவரின் உரிமையை மீறினால், ஒரு சட்டப்பூர்வக் கடமையை மீறினால், அல்லது சமூக உறவுகளில் எழுதப்படாத சட்டம் கோரும் கவனிப்பின் தரத்துடன் முரண்பட்டால் அது சட்டவிரோதமானது. அந்த மூன்றாவது வகைதான் பெரும்பாலான பணிகளைச் செய்கிறது: எந்தவொரு சட்டமும் அந்த வார்த்தைகளில் அவ்வாறு கூறாதபோதிலும், ஒரு கடைக்காரர் வழுக்கும் தரையைச் சுத்தம் செய்ய வேண்டியதற்கும், ஒரு ஒப்பந்தக்காரர் ஒரு அகழியை வேலி போட்டு அடைக்க வேண்டியதற்கும் இதுவே காரணமாகும்.

இரண்டாவது, காரணம் கற்பித்தல் தகுதி. ஒரு செயல், அதைச் செய்த நபருக்கே உரியதாக இருக்க வேண்டும்; அது அவரது தவறின் காரணமாகவோ, அல்லது சட்டத்தின்படியோ அல்லது பொதுவாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட கொள்கைகளின்படியோ காரணம் கற்பிக்கப்படக்கூடியதாக இருக்க வேண்டும். இந்த அர்த்தத்தில் தவறு என்பது ஒரு புறநிலை அளவுகோலாகும்: அது நோக்கத்தைப் பற்றியது அல்ல, மாறாக அந்த நடத்தை நியாயமாக எதிர்பார்க்கக்கூடிய அளவிற்குக் குறைவாக இருந்ததா என்பதைப் பற்றியது. மூன்றாவது, இழப்பு. நடத்தை எவ்வளவு கவனக்குறைவாக இருந்தபோதிலும், இழப்பு இல்லாமல் பொறுப்பு இல்லை.

நான்காவது, காரண காரியம். செயலுக்கும் இழப்பிற்கும் இடையே ஒரு காரண காரியத் தொடர்பு இருக்க வேண்டும். மேலும், பிரிவு 6:98, பொறுப்பு மற்றும் சேதத்தின் தன்மையைக் கருத்தில் கொண்டு, பொறுப்புடைய நபருக்கு நியாயமாகக் கூறக்கூடிய அளவிற்கு மட்டுமே மீட்கக்கூடிய இழப்பை வரம்பிடுகிறது. அந்த வரம்பு காரணமாகவே, சாத்தியமில்லாத விளைவுகளின் தொடர் கோரிக்கையுடன் தானாகவே சேர்ந்து வருவதில்லை. ஐந்தாவது, பிரிவு 6:163-இல் உள்ள சார்புத்தன்மை: மீறப்பட்ட விதி, ஏற்பட்ட இழப்பிலிருந்து பாதுகாக்க உதவாத பட்சத்தில், இழப்பீடு வழங்க வேண்டிய கடமை எழுவதில்லை. ஒரு நலனைப் பாதுகாக்க வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு விதியை, வேறு ஒரு நலனுக்கான இழப்பை மீட்கப் பயன்படுத்த முடியாது.

ஒப்பந்தத்தின் கீழ் உள்ள பொறுப்பு

தரப்பினரிடையே ஒரு ஒப்பந்தம் இருக்கும் பட்சத்தில், டச்சு சிவில் சட்டத்தின் பிரிவு 6:74-இன் படி செயல்பட வேண்டும்: ஒரு கடமையை நிறைவேற்றத் தவறினால், அதனால் ஏற்படும் இழப்பை ஈடுசெய்ய கடனாளி கடமைப்படுகிறார்; ஆனால், அந்தத் தவறு கடனாளியின் மீது சுமத்தப்பட முடியாத பட்சத்தில் இது பொருந்தாது. இங்கு தவறுக்கான காரணம் கற்பித்தல் என்பது சிவில் தவறுகளிலிருந்து (tort) வேறுபட்ட முறையில் செயல்படுகிறது. ஒரு தவறு கடனாளியின் தரப்பில் உள்ள தவறினால் ஏற்பட்டாலோ அல்லது ஒப்பந்தம், சட்டம் அல்லது பொதுவாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட கொள்கைகளின் கீழ் அது கடனாளியின் இடர் வரம்பிற்குள் வந்தாலோ, அது கடனாளியின் மீது சுமத்தப்படக்கூடியதாகும். இதன் பொருள், ஒரு விநியோகஸ்தர் தனிப்பட்ட முறையில் கவனக்குறைவாக இல்லாதபோதும், அவர் வழங்கும் பொருட்களின் குறைபாடுகளுக்குப் பொதுவாகப் பொறுப்பேற்க வேண்டும் என்பதாகும்.

எந்தவொரு அடிப்படை விதியையும் விட ஒரு நடைமுறை நிபந்தனை அதிக கோரிக்கைகளைத் தடுக்கிறது. கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவது இன்னும் சாத்தியமாக இருக்கும் பட்சத்தில், கடனாளி முதலில் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தத் தவறியிருக்க வேண்டும் (verzuim). இதற்கு, கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவதற்கான நியாயமான காலக்கெடுவை நிர்ணயிக்கும் எழுத்துப்பூர்வமான தவறு அறிவிப்பு (ingebrekestelling) பொதுவாகத் தேவைப்படுகிறது. அந்தக் காலக்கெடு முடிந்தும் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தாத பின்னரே, நஷ்டஈடு கோரும் உரிமை எழுகிறது. கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவதற்கான காலக்கெடு ஒரு நிலையானதாக இருந்தாலோ, கடனாளி கடனைத் திருப்பிச் செலுத்த மாட்டேன் என்று கூறியிருந்தாலோ, அல்லது கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவது நிரந்தரமாகச் சாத்தியமற்றதாகிவிட்டாலோ, அறிவிப்பு இல்லாமலேயே தவறு நிகழ்கிறது. முறையான தவறு அறிவிப்பை முன்கூட்டியே அனுப்புவதற்கு எந்தச் செலவும் இல்லை, மேலும் அது கோரிக்கையைப் பாதுகாக்கிறது.

ஒப்பந்தங்கள் பொறுப்பையும் கட்டுப்படுத்துகின்றன. விலக்கு மற்றும் வரம்புப் பிரிவுகளும், அவை பொதுவாக இடம்பெறும் நிலையான விதிமுறைகளும், வணிகங்களுக்கு இடையே பொதுவாகச் செல்லுபடியாகும். ஆனால், நியாயம் மற்றும் நேர்மையின் தரங்களின்படி அவற்றைச் சார்ந்திருப்பது ஏற்றுக்கொள்ள முடியாததாக இருக்கும் பட்சத்தில், அவற்றை ஒதுக்கி வைக்கலாம். ஒரு வரம்புப் பிரிவு தொடர்பான ஏறக்குறைய ஒவ்வொரு தீவிரமான சர்ச்சையிலும் இந்த வாதமே முன்வைக்கப்படுகிறது. நுகர்வோரைப் பொறுத்தவரை விதிகள் மிகவும் கடுமையானவை, மேலும் தனிப்பட்ட காயத்திற்கான பொறுப்பை விலக்கும் பிரிவுகள் அமல்படுத்த முடியாதவை. அதே உண்மைகள் ஒரு சட்டவிரோதச் செயலாகவும் அமையும் பட்சத்தில், ஒரு கோரிக்கையாளர் கொள்கையளவில் இரண்டு அடிப்படைகளையும் நம்பலாம், மேலும் நன்கு வரையப்பட்ட ஒரு ஒப்பந்தம் அதையும் கருத்தில் கொள்ளும்.

ஒரு திறனுடன் தொடர்புடைய பொறுப்பு, தவறுடன் அல்ல.

டச்சு சட்டம், மக்கள் செய்த செயல்களுக்காக அல்லாமல், அவர்கள் எப்படிப்பட்டவர்கள் என்பதற்காகவே அவர்கள் மீது தொடர்ச்சியான பொறுப்புகளைச் சுமத்துகிறது. இவை உரிமையியல் சட்டத்தின் 6-ஆம் பாகத்தில் உள்ள பண்புசார் அல்லது கடுமையான பொறுப்புகள் ஆகும். நிரூபிக்கவே கிட்டத்தட்ட சாத்தியமில்லாத கவனக்குறைவை, பாதிக்கப்பட்டவர் நிரூபிக்க வேண்டிய அவசியமில்லாமல் இருப்பதற்காகவே இவை உருவாக்கப்பட்டுள்ளன.

பெற்றோர்கள் தங்கள் பிள்ளைகளுக்காகப் பல்வேறு நிலைகளில் பொறுப்பேற்கிறார்கள். பதினான்கு வயதுக்குட்பட்ட ஒரு பிள்ளையைப் பொறுத்தவரை, அக்குழந்தை ஏற்படுத்தும் தீங்கிற்குப் பெற்றோரோ அல்லது பாதுகாவலரோ பொறுப்பாவார்கள்; மேலும், அக்குழந்தை முறையாகக் கண்காணிக்கப்பட்டது என்பதைக் காட்டுவதன் மூலம் அவர்கள் தப்பிக்க முடியாது. பதினான்கு முதல் பதினாறு வயதுக்குட்பட்ட பிள்ளைகளுக்கு, அக்குழந்தையின் நடத்தையைத் தடுக்கத் தவறியதற்காகத் தங்கள் மீது பழி சுமத்த முடியாது என்று நிரூபிக்கும் வரை, அவர்களே பொறுப்பாவார்கள். பதினாறு வயதிலிருந்து, பிள்ளையே தனக்காகப் பொறுப்பேற்க வேண்டும். தங்களுக்குக் கீழ் பணிபுரியும் ஊழியரின் தவறு, ஒப்படைக்கப்பட்ட பணியுடன் தொடர்புடையதாக இருக்கும் பட்சத்தில், அந்த ஊழியரால் மூன்றாம் தரப்பினருக்கு ஏற்படும் தீங்கிற்கு முதலாளிகள் பொறுப்பாவார்கள். மேலும், ஒரு முதன்மை நிறுவனம் தனது வணிகத்தை நடத்துவதில் பணிபுரியும், தனக்குக் கீழ் பணிபுரியாத ஒப்பந்தக்காரர்களால் ஏற்படும் தீங்கிற்கும் பொறுப்பேற்க நேரிடலாம்.

பொருள்கள் மற்றும் வளாகங்கள் தங்களுக்கெனத் தனிப்பட்ட விதிமுறைகளைக் கொண்டுள்ளன. எதிர்பார்க்கப்படும் தரநிலைகளைப் பூர்த்தி செய்யாத, அதன் மூலம் ஆபத்தை உருவாக்கும் ஒரு அசையும் பொருளை வைத்திருப்பவர், அந்த ஆபத்து நிஜமாகும் போது பொறுப்பேற்க வேண்டும். குறைபாடுள்ள ஒரு கட்டிடம் அல்லது கட்டமைப்பை வைத்திருப்பவரும் இதே அடிப்படையில் பொறுப்பேற்க வேண்டும். மேலும், பொதுச் சாலைகளைப் பொறுத்தவரை, அந்தப் பொறுப்பு சாலை ஆணையத்தைச் சார்ந்தது. இதனால்தான், சாலைக் குழிகள் மற்றும் சேதமடைந்த நடைபாதைகளுக்கான கோரிக்கைகள் நகராட்சி அல்லது மாகாணத்திடம் சமர்ப்பிக்கப்படுகின்றன. ஒரு விலங்கின் பராமரிப்பாளர் அது ஏற்படுத்தும் சேதத்திற்குப் பொறுப்பேற்க வேண்டும், ஏனெனில் ஒரு விலங்கின் கணிக்க முடியாத நடத்தைதான் இந்த விதிமுறை குறிப்பிடும் அபாயமாகும். ஒரு பொருள் அல்லது ஒரு பதார்த்தம் ஒரு வணிகத்தை நடத்துவதில் பயன்படுத்தப்படும்போது, ​​அந்தப் பொறுப்பு அதைப் பயன்படுத்தும் வணிகத்திற்குச் செல்கிறது.

ஐரோப்பிய சட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்தும் குடிமையியல் சட்டத்தில் உள்ள தயாரிப்புப் பொறுப்பு விதிமுறையின் கீழ், குறைபாடுள்ள தயாரிப்புகளுக்கு உற்பத்தியாளர்கள் முழுப் பொறுப்புடையவர்கள் ஆவர்: பாதிக்கப்பட்ட தரப்பினர் குறைபாடு, சேதம் மற்றும் அதற்கான காரணத் தொடர்பை நிரூபித்தால் போதும், அவர்கள் எந்தத் தவறையும் நிரூபிக்கத் தேவையில்லை. அந்த விதிமுறைக்கு, சாதாரண விதிமுறைகளை விடக் குறுகிய மற்றும் கடுமையான அதன் சொந்த கால வரம்புகள் உள்ளன. நெதர்லாந்தில் தயாரிப்புப் பொறுப்பு குறித்த எங்கள் கட்டுரையில் இதன் விவரங்களை நாங்கள் தனியாகக் குறிப்பிட்டுள்ளோம்.

பணியிட விபத்துகள்: முதலாளியின் கவனக் கடமை

டச்சு சிவில் சட்டத்தின் பிரிவு 7:658, பணியாளருக்கு எந்தத் தீங்கும் ஏற்படாத வகையில் பணியிடத்தையும் வேலையையும் ஒழுங்கமைக்கவும், அந்த நோக்கத்திற்காக நியாயமாகத் தேவையான அறிவுறுத்தல்களை வழங்கவும் முதலாளியைக் கட்டாயப்படுத்துகிறது. வேலையின் போது ஒரு பணியாளர் காயமடைந்தால், முதலாளி அந்தக் கடமையை நிறைவேற்றினார் என்றோ, அல்லது அந்தக் காயம் கணிசமான அளவிற்குப் பணியாளரின் உள்நோக்கம் அல்லது வேண்டுமென்றே செய்த கவனக்குறைவின் விளைவாகும் என்றோ நிரூபிக்காத வரையில், அவர் பொறுப்பாவார். எனவே, நிரூபிக்கும் சுமை முதலாளியிடமே உள்ளது, அது மிகவும் கடினமானதும் ஆகும்: அந்தத் துறையில் வழக்கமாக இருந்தது என்பதல்ல, மாறாக நியாயமாக என்ன சாத்தியமாக இருந்தது என்பதே அளவுகோலாகும்.

இந்தப் பாதுகாப்பு, ஊதியப் பட்டியலில் உள்ள ஊழியர்களைத் தாண்டியும் விரிவடைகிறது. ஒரு நிறுவனத்தின் அதிகாரத்தின் கீழ் அந்நிறுவனத்திற்காகப் பணிபுரியும் எவருக்கும் இதே விதிமுறை பொருந்தும். எனவே, முகமைப் பணியாளர்கள், பிற நிறுவனங்களுக்கு அனுப்பப்பட்டவர்கள், பணியில் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட சுயதொழில் ஒப்பந்தக்காரர்கள் மற்றும் பயிற்சி பெறுபவர்களும் இதன் கீழ் பாதுகாக்கப்படுகிறார்கள். அறிவுறுத்தல் மற்றும் தகவல் தொடர்பான பணி நிலைமைகள் சட்டத்தின் கடமைகள், அவர்களுக்கும் அதே அடிப்படையில் பொருந்தும். நெகிழ்வுத்தன்மையுள்ள பணியாளர்களைப் பணியமர்த்தும் நிறுவனங்கள், இடர் முகமையிடமே உள்ளது என்று அடிக்கடி கருதுகின்றன; ஆனால், பொதுவாக அந்த இடர் இரு தரப்பினரிடமே இருக்கும். எங்களின் வேலைவாய்ப்புச் சட்ட வழிகாட்டிகள், இது தொடர்பான கடமைகளைக் கையாளுகின்றன.

பிரிவு 7:611-இன் கீழ், கவனத்துடன் செயல்படும் கடமையுடன், ஒரு நல்ல முதலாளியாகச் செயல்படும் கடமையும் இணைந்துள்ளது. முதலாளியின் தவறால் விபத்து ஏற்படாத நிலையில், தங்கள் பணியின்போது வாகனம் ஓட்டும் அல்லது மிதிவண்டியில் செல்லும் ஊழியர்களுக்குப் போதுமான காப்பீடு எடுக்கத் தவறியதற்காக முதலாளிகள் பொறுப்பேற்க வேண்டியதன் அடிப்படை இதுவேயாகும். இந்த இரண்டு வழிகளும் தனித்தனியானவை, மேலும் பணி தொடர்பான போக்குவரத்து விபத்திலிருந்து எழும் ஒரு கோரிக்கை இவ்விரண்டின் கீழும் மதிப்பிடப்பட வேண்டும்.

சாலைப் போக்குவரத்து: மிதிவண்டி ஓட்டுபவர்கள் மற்றும் பாதசாரிகளின் சிறப்பு நிலை

போக்குவரத்து விபத்துக்கள் அதற்கென ஒரு தனி விதிமுறையைப் பின்பற்றுகின்றன. 1994 ஆம் ஆண்டு சாலைப் போக்குவரத்துச் சட்டத்தின்படி, ஒரு மோட்டார் வாகனத்தில் இல்லாத ஒருவருடன், பொதுவாக ஒரு பாதசாரி அல்லது மிதிவண்டி ஓட்டுநருடன், மோதலில் ஈடுபடும் ஒரு மோட்டார் வாகனத்தின் உரிமையாளர் அல்லது காப்பாளர், தவிர்க்க முடியாத சூழ்நிலை (force majeure) இருந்தாலன்றி, அதனால் ஏற்படும் சேதத்திற்குப் பொறுப்பாவார். இந்தச் சூழலில் தவிர்க்க முடியாத சூழ்நிலை என்பது, ஓட்டுநர் எந்தவொரு பிழையும் செய்யவில்லை என்பதையும், மற்ற சாலைப் பயனரின் நடத்தை மிகவும் நம்பமுடியாததாக இருந்ததால், ஓட்டுநர் அதைக் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டிய அவசியம் ஏற்படவில்லை என்பதையும் குறிக்கிறது. இது அரிதாகவே நிறுவப்படுகிறது.

நிலைபெற்ற வழக்குச் சட்டங்கள் அதன் மீது மேலும் இரண்டு விதிகளைச் சேர்க்கின்றன. பாதுகாப்பற்ற முறையில் சாலையைப் பயன்படுத்துபவர் பதினான்கு வயதுக்குட்பட்ட குழந்தையாக இருக்கும் பட்சத்தில், அக்குழந்தை உள்நோக்கத்துடனோ அல்லது உள்நோக்கத்திற்கு நெருக்கமான கவனக்குறைவுடனோ செயல்பட்டாலன்றி, வாகன ஓட்டுநரே முழு சேதத்தையும் ஏற்க வேண்டும். பாதுகாப்பற்ற முறையில் சாலையைப் பயன்படுத்துபவர் வயது வந்தவராக இருக்கும் பட்சத்தில், அந்த வயது வந்தவர் தவறு செய்திருந்தாலும்கூட, சேதத்தில் குறைந்தபட்சம் பாதியை வாகன ஓட்டுநர் ஈடுசெய்ய வேண்டும், மேலும் மீதமுள்ள பாதி, பங்களிப்புக் கவனக்குறைவு குறித்த சாதாரண விதிகளின்படி பங்கிடப்படுகிறது. இந்த விதிகள், யார் கவனக்குறைவாக இருந்தார்கள் என்பது குறித்த எந்தவொரு அனுமானத்தின் காரணமாக அல்லாமல், ஒரு காருக்கும் மிதிவண்டிக்கும் இடையிலான இடர் வேறுபாட்டின் காரணமாகவே உள்ளன.

வாகனக் காப்பீடு கட்டாயமாகும், மேலும் பாதிக்கப்பட்டவர் ஓட்டுநருக்கு எதிராக அல்லாமல், வாகனத்தின் காப்பீட்டாளரிடம் நேரடியாக இழப்பீடு கோரலாம். வாகனம் காப்பீடு செய்யப்படாமல் இருந்தாலோ, அடையாளம் காணப்படாமல் இருந்தாலோ, அல்லது திருடப்பட்டிருந்தாலோ, மோட்டார் போக்குவரத்து உத்தரவாத நிதியம் (Waarborgfonds Motorverkeer) அதன் சொந்த நிபந்தனைகள் மற்றும் காலக்கெடுவிற்கு உட்பட்டு இழப்பீடு வழங்கலாம். இரண்டு வாகன ஓட்டிகளுக்கு இடையில் சாதாரண விதிகள் பொருந்தும், மேலும் அதன் முடிவு மேலே விவரிக்கப்பட்ட சிறப்புப் பாதுகாப்பால் அல்லாமல், போக்குவரத்து விதிகளின்படியே தீர்மானிக்கப்படுகிறது.

தற்காப்பு வாதங்கள்: பங்களிப்பு அலட்சியம், ஒப்புதல் மற்றும் தவிர்க்க முடியாத நிகழ்வு

பொறுப்பு என்பது முழுமையாகவோ அல்லது ஒன்றுமில்லாமல் போகக்கூடிய ஒரு கேள்வி அல்ல. டச்சு சிவில் சட்டத்தின் பிரிவு 6:101, பாதிக்கப்பட்ட தரப்பினரின் சூழ்நிலைகளால் இழப்பு பகுதியளவு ஏற்பட்டிருக்கும் பட்சத்தில், சேதத்திற்கு ஒவ்வொரு தரப்பினரும் ஆற்றிய பங்களிப்பிற்கு விகிதாசாரமாக இழப்பீட்டைக் குறைக்கிறது. பின்னர், ஒவ்வொரு தரப்பினரின் தவறு எவ்வளவு தீவிரமானது என்பதையும், காப்பீடு இருப்பது உள்ளிட்ட பிற சூழ்நிலைகளையும் கருத்தில் கொண்டு, நியாயம் தேவைப்படும் இடங்களில் நீதிமன்றம் அந்தப் பங்கீட்டைச் சரிசெய்ய முடியும். அந்த நியாயமான சரிசெய்தல் காரணமாகவே, காகிதத்தில் கணிதரீதியாகத் தெளிவாக இருக்கும் ஒரு பங்கீடு, இறுதித் தீர்ப்பில் பெரும்பாலும் மாறுகிறது.

மற்ற தற்காப்பு வாதங்கள் ஆரம்பக் கட்டத்திலேயே செயல்படுகின்றன. தேவை அல்லது சட்டப்பூர்வ அங்கீகாரம் போன்ற ஒரு நியாயப்படுத்தல் காரணம், சட்டவிரோதத் தன்மையை முற்றிலுமாக நீக்கிவிடுகிறது. விளையாட்டு மற்றும் பொழுதுபோக்கில் எழும் இடர் ஏற்பு என்பது, பொறுப்பை அப்படியே நீக்குவதில்லை, ஆனால் அது வரம்பை உயர்த்துகிறது: சாதாரண வாழ்க்கையில் கவனக்குறைவாகக் கருதப்படும் ஒரு நடத்தை, மோதல் விளையாட்டின் விதிகளுக்குள் கவனக்குறைவாக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. காலவரையறை என்பது வேறு வகையான ஒரு தற்காப்பு வாதமாகும், அது கீழே விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.

இறுதியாக, இழப்பைக் கட்டுப்படுத்தும் கடமை பாதிக்கப்பட்ட தரப்பினரையே சாரும். தவிர்க்கக்கூடிய சேதங்கள் குவிய அனுமதிப்பவர், அந்தத் தவிர்க்கக்கூடிய பகுதியை மீட்க முடியாது; மேலும், சேதத்தைத் தடுக்க அல்லது கட்டுப்படுத்த எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கைகளின் நியாயமான செலவையும் மீட்க முடியும். நடைமுறையில் இதன் பொருள், ஒரு சம்பவம் நடந்த உடனேயே செயல்படுவது ஆகும்: அதாவது, சொத்தைப் பாதுகாத்தல், பழுதுபார்ப்புக்கான மதிப்பீட்டைப் பெறுதல் மற்றும் தனிநபர் காய வழக்குகளில், மறுவாழ்வு மற்றும் சமூகத்தில் மீண்டும் இணைதல் ஆகியவற்றில் ஈடுபடுதல்.

எவற்றை மீட்க முடியும், மற்றும் எவ்வளவு காலத்திற்கு

மீட்கக்கூடிய இழப்பு இரண்டு வகைகளாகப் பிரிக்கப்படுகிறது. நிதி இழப்பு (வெர்மோஜென்ஷேட்) என்பது உண்மையில் ஏற்பட்ட இழப்பு மற்றும் இழந்த இலாபம் ஆகிய இரண்டையும் உள்ளடக்கியது. மேலும், சேதத்தைத் தடுப்பதற்கோ அல்லது குறைப்பதற்கோ, பொறுப்பு மற்றும் இழப்பீட்டுத் தொகையை நிறுவுவதற்கோ, மற்றும் நீதிமன்றத்திற்கு வெளியே பணம் பெறுவதற்கோ ஆகும் நியாயமான செலவுகளையும் இது உள்ளடக்குகிறது. நிதிசாரா இழப்பு (ஸ்மார்ட்என்கெல்ட்) என்பது உரிமையியல் சட்டத்தில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ள நேர்வுகளில், குறிப்பாக உடல் காயம், கௌரவம் அல்லது நற்பெயருக்கு ஏற்பட்ட பாதிப்பு, மற்றும் ஒரு நபரின் பிற குறைபாடுகள் ஆகியவற்றில் மீட்கப்படக்கூடியதாகும். 2019 ஜனவரி 1 முதல், இறந்த அல்லது மிகக் கடுமையான மற்றும் நிரந்தரக் காயத்திற்கு உள்ளான ஒரு நபரின் நெருங்கிய உறவினர்கள், அரசாணை மூலம் நிர்ணயிக்கப்பட்ட நிலையான தொகைகளில், துக்கத்திற்கான இழப்பீட்டையும் (அஃபெக்டிஷேட்) கோரலாம்.

காலவரையறைச் சட்டத்தில்தான் உரிமைகோரல்கள் பெரும்பாலும் நிராகரிக்கப்படுகின்றன. டச்சு சிவில் சட்டத்தின் பிரிவு 3:310-இன் கீழ், பாதிக்கப்பட்ட தரப்பினர் சேதம் மற்றும் அதற்குப் பொறுப்பான நபர் ஆகிய இரண்டையும் அறிந்த நாளிலிருந்து ஐந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும், எப்படியாயினும் சேதத்தை ஏற்படுத்திய நிகழ்விலிருந்து இருபது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் சேதங்களுக்கான உரிமைகோரல் காலாவதியாகிவிடும். அபாயகரமான பொருட்கள் மற்றும் மாசுபாட்டால் ஏற்படும் சேதங்களுக்கு நீண்ட காலங்கள் பொருந்தும், மேலும் தயாரிப்புப் பொறுப்புச் சட்டம் தனக்கென ஒரு குறுகிய காலவரையறையைக் கொண்டுள்ளது. இழப்பீட்டிற்கான உரிமையை ஒதுக்கி வைக்கும் ஒரு எழுத்துப்பூர்வ அறிவிப்பின் மூலம் காலவரையறையைத் தடைசெய்யலாம், மேலும் அந்த அறிவிப்பு ஒரு புதிய காலத்தைத் தொடங்குகிறது. இதற்கு ஒரு கடிதம் மட்டுமே செலவாகும், மேலும் உண்மைகள் இன்னும் விசாரிக்கப்பட்டு வரும் வேளையில், பாதிக்கப்பட்ட தரப்பினர் எடுக்கக்கூடிய மிகவும் பயனுள்ள ஒரே நடவடிக்கை இதுவாகும்.

காப்பீடு என்பது இவை அனைத்திற்கும் மாற்றாக இல்லாமல், அவற்றுடன் இணைந்தே செயல்படுகிறது. நெதர்லாந்தில் தனிநபர் பொறுப்புக் காப்பீடு கட்டாயமில்லை, ஆனால் அது பரவலாக எடுக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், இது குழந்தைகளால் ஏற்படும் சேதம் உட்பட பல அன்றாட நிகழ்வுகளை ஈடுசெய்கிறது. வாகனக் காப்பீடு கட்டாயமாகும். வணிகப் பொறுப்புக் காப்பீடு, தொழில்முறை இழப்பீட்டுக் காப்பீடு மற்றும் இயக்குநர்கள் மற்றும் அதிகாரிகளுக்கான காப்பீடு ஆகிய ஒவ்வொன்றிற்கும் அதன் சொந்த வரம்புகள் உள்ளன. மேலும், காப்பீட்டுத் தொகையைப் போலவே விலக்குகளும் முக்கியமானவை. நீங்கள் பொறுப்பை மறுத்தாலும் கூட, காப்பீட்டுக் கொள்கை குறிப்பிடும் காலத்திற்குள் ஒரு சம்பவத்தை உங்கள் காப்பீட்டாளரிடம் தெரிவிக்கவும். ஏனெனில், தாமதமாகத் தெரிவிப்பதே காப்பீட்டை மறுப்பதற்கான ஒரு காரணமாகும்.

ஒரு நிறுவனம் பொறுப்பேற்க வேண்டியிருக்கும் போது, ​​மற்றும் அதன் இயக்குநர்கள்

சட்டப்பூர்வ நிறுவனங்கள் தங்களுக்குரிய உரிமையில் பொறுப்புடையவை: ஒரு தனியார் வரையறுக்கப்பட்ட நிறுவனம், ஒரு பொது வரையறுக்கப்பட்ட நிறுவனம், ஒரு சங்கம் அல்லது ஒரு அறக்கட்டளை ஆகியவை சட்டவிரோதமான செயலைச் செய்யலாம் மற்றும் ஒரு ஒப்பந்தத்தை மீறலாம், மேலும் அதன் விளைவுகளுக்கு அதன் சொத்துக்களே பொறுப்பேற்கின்றன. நிறுவனத்திற்கும் அதன் பின்னணியில் உள்ள நபர்களுக்கும் இடையிலான பிரிவினையே சட்ட வடிவத்தின் முக்கிய அம்சமாகும், மேலும் இது பெரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில் பொருந்தும்.

இது மூன்று சூழ்நிலைகளில் வழிவகுக்கிறது. உள்ளகமாக, முறையற்ற முறையில் செயல்பட்ட ஒரு இயக்குநர், டச்சு சிவில் சட்டத்தின் பிரிவு 2:9-இன் கீழ் நிறுவனத்திற்கே பொறுப்பாவார், மேலும் இதற்கான அளவுகோல் ஒரு கடுமையான தனிப்பட்ட கண்டனமாகும். வெளிப்புறமாக, ஒரு இயக்குநர், கடனளிப்பவருக்கு எதிராகத் தவறான செயலுக்காகத் தனிப்பட்ட முறையில் பொறுப்பேற்கலாம்; குறிப்பாக, நிறுவனத்தால் அந்தக் கடமைகளை நிறைவேற்ற முடியாது மற்றும் எந்தவொரு மாற்று வழியையும் வழங்காது என்பதை அறிந்தே இயக்குநர் கடமைகளை ஏற்றுக்கொண்டாலோ, அல்லது ஏற்கனவே உள்ள ஒரு கடனைச் செலுத்துவதைத் தடுத்தாலோ இது பொருந்தும். திவால் நிலையில், இயக்குநர் குழு வெளிப்படையாகத் தனது கடமைகளை முறையற்ற முறையில் செய்து, அது திவால்நிலைக்கு ஒரு முக்கியக் காரணமாக இருக்கும் பட்சத்தில், அறங்காவலர் பற்றாக்குறைக்கு இயக்குநர்களைப் பொறுப்பாக்கலாம்; மேலும், கணக்குகள் முறையாகப் பராமரிக்கப்படாதபோதோ அல்லது ஆண்டு கணக்குகள் சரியான நேரத்தில் தாக்கல் செய்யப்படாதபோதோ, இயக்குநர் குழுவிற்கு எதிராக ஒரு சட்டப்பூர்வ அனுமானம் உள்ளது.

இயக்குநர்களுக்கான நடைமுறை விளைவுகள் உறுதியானவை. ஆண்டு கணக்குகளை உரிய நேரத்தில் தாக்கல் செய்வதும், நிர்வாகத்தை ஒழுங்காகப் பேணுவதும் சம்பிரதாயங்கள் அல்ல; பிற்காலத்தில் நிறுவனம் திவாலானால், நிரூபணச் சுமையை யார் ஏற்க வேண்டும் என்பதை அவையே தீர்மானிக்கின்றன. நிறுவனக் கட்டமைப்பின் விவரங்கள் எங்களின் உரிமையியல் சட்டப் பயிற்சிப் பக்கங்களில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

நீங்கள் பொறுப்பாளியாகக் கருதப்படும்போது என்ன செய்வது

சம்பவ இடத்திலோ அல்லது முதல் தகவல் பரிமாற்றத்திலோ பொறுப்பை ஏற்றுக்கொள்ளாதீர்கள். மன்னிப்புக் கேட்பது மனித இயல்பு, அது அரிதாகவே பாதிப்பை ஏற்படுத்தும். ஆனால், எழுத்துப்பூர்வமான ஒப்புதல் ஒரு ஏற்பாகவே கருதப்படும், அதைத் திரும்பப் பெறுவது கடினம். உண்மைகளுக்குள் உங்களைக் கட்டுப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்: நீங்கள் என்ன பார்த்தீர்கள், எங்கே இருந்தீர்கள், என்ன நடந்தது. அதே நாளில் உண்மைகளைப் பதிவு செய்யுங்கள், சூழ்நிலையைப் புகைப்படம் எடுங்கள், மற்றும் சாட்சிகளின் பெயர்களைக் குறித்துக்கொள்ளுங்கள், ஏனெனில் அவர்களின் நினைவுதான் பின்னர் சோதிக்கப்படும்.

பாலிசியில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள காலத்திற்குள், உங்கள் காப்பீட்டாளருக்கு உடனடியாகத் தெரிவிக்கவும், மேலும் கடிதப் பரிமாற்றங்களை அவர்களே மேற்கொள்ளட்டும். பெரும்பாலான பாலிசிகளின் கீழ், பொறுப்புக் காப்பீட்டாளர்களுக்குக் கோரிக்கையைக் கையாள்வதற்கும் அதைத் தீர்த்து வைப்பதற்கும் உரிமை உண்டு, மேலும் எதிர் தரப்பினருடன் தனியாகத் தொடர்புகொள்வது காப்பீட்டுப் பாதுகாப்பைப் பாதிக்கக்கூடும். எந்தக் காப்பீடும் பதிலளிக்காத பட்சத்தில், அல்லது சம்பந்தப்பட்ட தொகை காப்பீட்டுத் தொகையை விட அதிகமாக இருக்கும் பட்சத்தில், கோரிக்கையின் சாராம்சத்திற்குப் பதிலளிக்கும் முன் ஆலோசனை பெறவும்.

பின்னர், அத்துமீறலை விட உரிமைக்கோரலைச் சரிபார்க்கவும். எந்த அடிப்படையில் உரிமை கோரப்படுகிறது, சட்டவிரோதச் செயலின் ஐந்து நிபந்தனைகளும் பூர்த்தி செய்யப்பட்டுள்ளனவா, இழப்பு ஆவணங்களால் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளதா, காரணத் தொடர்பு நம்பத்தகுந்ததாக உள்ளதா, உரிமைகோருபவர் தனது சொந்த இழப்பிற்குப் பங்களித்துள்ளாரா, மற்றும் உரிமைக்கோரல் சரியான நேரத்தில் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளதா என்பனவற்றைக் கண்டறியவும். இந்தக் கேள்விகளுக்கு எழுத்துப்பூர்வமாக ஒரு கட்டமைக்கப்பட்ட பதில் அளிப்பது, வியக்கத்தக்க விகிதத்தில் உள்ள உரிமைக்கோரல்களை எந்தவொரு நடவடிக்கையுமின்றித் தீர்த்து வைக்கிறது.

முடிவைத் தீர்மானிக்கும் தவறுகள்

முதலாவது, உண்மைகள் நிறுவப்படுவதற்கு முன்பே பொறுப்பை ஒப்புக்கொள்வது. இரண்டாவது, ஒரு ஒப்பந்தத் தகராறில் தவறு குறித்த அறிவிப்பை அனுப்பத் தவறுவது; இதனால், ஒப்பந்த மீறலே வெளிப்படையாகத் தெரிந்தாலும் கூட, இழப்பீட்டுக் கோரிக்கைக்கு எந்த அடிப்படையும் இல்லாமல் போய்விடுகிறது. மூன்றாவது, காப்பீட்டாளரிடம் சம்பவத்தை மிகவும் தாமதமாகத் தெரிவித்து, ஒரு தொழில்நுட்பக் காரணத்தால் காப்பீட்டை இழப்பது. நான்காவது, பேச்சுவார்த்தைகள் தேக்கமடையும்போது ஐந்தாண்டு காலவரம்பை நீடிக்க விடுவது; உரிமைகளைப் பாதுகாக்கும் ஒரு பதிவு செய்யப்பட்ட கடிதம் அதை மீண்டும் தொடங்கியிருக்கும்.

ஐந்தாவது, தவறான தரப்பினர் மீது கோரிக்கையை முன்வைப்பதாகும்: அதாவது, வாகனக் காப்பீட்டாளருக்குப் பதிலாக ஓட்டுநர் மீதும், கட்டிடத்தின் உரிமையாளருக்குப் பதிலாகக் குத்தகைதாரர் மீதும், உண்மையில் வேலை செய்யப்பட்ட நிறுவனத்திற்குப் பதிலாக முகமை மீதும் கோரிக்கை வைப்பது. ஆறாவது, ஆவணங்கள் இல்லாமல் மொத்தத் தொகையைக் கோருவதாகும். டச்சு சட்டத்தில் இழப்பீடு என்பது உண்மையான நிலையை மீட்டெடுக்கும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. எனவே, ஒரு கோரிக்கையானது குறையின் வலிமையைச் சார்ந்து இல்லாமல், விலைப்பட்டியல்கள், மருத்துவப் பதிவுகள், ஊதியத் தரவுகள் மற்றும் நிபுணர் அறிக்கைகளைச் சார்ந்தே அமைகிறது.

டச்சு சட்டத்தின் கீழ் பொறுப்புடைமை குறித்த ஆலோசனை

Law & More நெதர்லாந்தில் உள்ள தனிநபர்கள் மற்றும் வணிகங்களுக்கான பொறுப்புடைமை குறித்து ஆலோசனை வழங்கி, வழக்காடுகிறோம்: ஒரு கோரிக்கை வலுவான அடிப்படையைக் கொண்டதா என்பதை மதிப்பிடுதல், பொறுப்புடைமை அறிவிப்புக்குப் பதிலளித்தல், காப்பீட்டு நிறுவனங்களுடன் காப்பீட்டு வரம்பு குறித்த தகராறுகள், பணியிட விபத்துகள், சாலை விபத்துகள், குறைபாடுள்ள பொருட்கள் மற்றும் வளாகங்கள், மற்றும் இயக்குநர்களின் தனிப்பட்ட பொறுப்பு ஆகியவை இதில் அடங்கும். பிற்காலத்தில் முன்வைக்கப்படும் ஒரு வலுவான வாதத்தை விட, முன்கூட்டியே செய்யப்படும் ஒரு மதிப்பீடு பொதுவாக வழக்கின் முடிவையே மாற்றிவிடும். உங்கள் நிலைமையை மதிப்பாய்வு செய்ய, எங்கள் வழக்கறிஞர்களில் ஒருவரைத் தொடர்பு கொள்ளுங்கள்.